Biogram:
Jan Iwanowicz, oficer wojsk Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 2 V 1788 w Wolsztynie jako syn Pantaleona i Racheli z Jankowiczów.
1 XII 1806 wstąpił do 2 Pułku Strzelców Pieszych, formujących się w Wieluniu pod dowództwem Józefa Stokowskiego. 1 I 1807 awansowany został na podporucznika a od 31 III 1807 służył w 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. Walczył w kampanii lat 1806-1807. 10 VII 1807 został awansowany do stopnia porucznika a 28 VI 1808 przeniesiono go do 5 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. W kampanii 1809 walczył w bitwie nad Pilicą (2 VI). W 1812 został awansowany na kapitana (22 III) i uczestniczył w kampanii rosyjskiej, walcząc pod Poniewieżem, Bowskiem i Neugatem (7 XI 1812), gdzie został raniony bagnetem w rękę. W 1813 uczestniczył w obronie Gdańska. Z 5 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego został przeniesiony do 2 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego w dniu 2 V 1815 a od 2 IV 1820 służył w 3 Pułku Strzelców Pieszych. 7 VI 1824 przeniesiono go na reformę z przykomenderowaniem do 3 Pułku Strzelców Pieszych. W 1826 został przeznaczony do spisu wojskowego w obwodzie mławskim.
