Biogram:
Ines de Leon Wincenty, oficer wojsk Cesarstwa Austriackiego, Legii Naddunajskiej i armii Królestwa Polskiego.
Urodził się 15 II 1788 r. w Galicji, jako syn Stanisława i Teresy z d. Turkułł.
W 1808 r. wstąpił w stopniu chorążego do Gwardii Galicyjskiej (1808).
Umieszczony w 2. Legii Nadwiślańskiej już w stopniu porucznika 17 VII 1809. Po przekształceniu jej w 4 Pułk Piechoty Legii służył tam w 2 kompanii fizylierów 1 batalionu a później w kompanii grenadierów w tym batalionie. Odbył kampanię 1810-1812 w Hiszpanii. Został przedstawiony 12 XII 1812 w Warszawie na stopień kapitana, w miejsce kpt. Czaki, wziętego 17 IV 1812 do niewoli w Hiszpanii. Walczył w kampanii rosyjskiej 1812 i niemieckiej 1813. 16 I 1813 postąpił na stopień kapitana. Wraz ze swym pułkiem walczył pod dowództwem gen. Jeana de La Poype'a w obronie Wittenbergi, za co 18 V 1813 roku został odznaczony krzyżem kawalerskim Legii Honorowej (nr 35791). 29 VIII 1813 został przeznaczony do zakładu pułku w Dreźnie jako związany słowem honoru, że nie będzie walczył przeciwko Austrii. W 1813 lub 14 I 1814 wzięty do niewoli, być może po kapitulacji Wittenbergi.
Po przejściu do armii Królestwa Polskiego umieszczony na reformie w departamencie krakowskim, a potem, 1 VII 1816, wcielony w stopniu kapitana do 6 Pułku Piechoty Liniowej z przeznaczeniem na adiunkta Dyżurstwa Głównego. Dwukrotnie (14 V 1818 i 3 X 1820) urlopowany, za drugim razem do Galicji. W okresie od 10 XII 1823 do 4 XII 1824 był odkomenderowany do pełnienia tymczasowo obowiązków komendanta poczty odbioru i wymiany zbiegów od strony wolnego miasta Krakowa, która znajdowała się w Iwanowicach.
Ożenił się z Anną z d. Szyndler.
