Kado Michał

Biogram:


Kado Michał (1765-1824) - oficer wojsk inżynieryjnych Wielkiego Księstwa Litewskiego, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 29 IX 1765 r. w Warszawie. Po odbyciu nauki w sześciu klasach w szkołach jezuickich, w 1783 r. został kadetem w Korpusie Artylerii Koronnej. 16 I 1790 r. w stopniu podporucznika wstąpił do Korpusu Inżynierów Wielkiego Księstwa Litewskiego. W przededniu kampanii 1792 r. został wysłany przez gen. Szymona Zabiełłę na granicę do Drui w celu sporządzenia map topograficznych; na skutek szybkiego posuwania się wojsk rosyjskich z chwilą rozpoczęcia kampanii, nie zdołał wykonać polecenia i 27 V powrócił do Wilna. 14 VIII 1794 r. został mianowany kapitanem. Po upadku powstania kościuszkowskiego objął posadę architekta u księcia Franciszka Sapiehy. W 1799 r. został powołany na profesora architektury cywilnej w Uniwersytecie Wileńskim. W 1809 r. uzyskał tytuł doktora nauk wyzwolonych i filozofii. 1 IV 1810 r. wstąpił i został mianowany kapitanem adiunktem inżynierii w Biurze Topograficznym Korpusu Inżynierów armii Księstwa Warszawskiego. Uczestniczył w kampanii 1812 r., walcząc m.in. 30 VI pod Grodnem oraz 21-22 XI pod Borysowem. W czasie kampanii 1813 r. został odkomenderowany do Drezna pod rozkazy gen. Josepha Rogniata, szefa wojsk inżynieryjnych Wielkiej Armii, i użyty do robót fortyfikacyjnych pierwszej linii obrony. Po powrocie do kraju został w dniu 17 VIII 1814 r. mianowany przez gen. Jana Henryka Dąbrowskiego pomocnikiem komendanta Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów z przeznaczeniem do pełnienia obowiązków dozorcy Szkoły. 22 I 1815 r. przeszedł w stopniu kapitana I klasy z Korpusu Artylerii i Inżynierów Księstwa Warszawskiego do Korpusu Inżynierów Królestwa Polskiego. W 1816 r. objął stanowisko szefa Wydziału Artylerii i Inżynierii w Komisji Rządowej Wojny. 30 XII 1817 r. został zdymisjonowany w stopniu majora z powodu złego stanu zdrowia z pozwoleniem noszenia munduru. W 1821 r. został mianowany zastępcą profesora architektury cywilnej Uniwersytetu Warszawskiego. Zmarł 29/30 IV 1824 r. w Warszawie. Został pochowany 2 V na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Miejsce urodzenia:


Warszawa

Funkcje wojskowe:


1792-05-17 wysłany przez gen. Szymona Zabiełłę do Drui w celu sporządzenia map topograficznych; na skutek szybkiego posuwania się wojsk rosyjskich nie zdołał wykonać polecenia 1810-04-01 kapitan adiunkt inżynierii w Biurze Topograficznym Korpusu Inżynierów Armii Księstwa Warszawskiego 1813-??-?? odkomenderowany do Drezna pod rozkazy gen. Rogniata, szefa francuskich wojsk inżynieryjnych, i użyty do robót fortyfikacyjnych pierwszej linii obrony 1814-08-17 mianowany przez gen. Dąbrowskiego pomocnikiem komendanta Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów z przeznaczeniem do pełnienia obowiązków dozorcy Szkoły 1816-??-?? szef Wydziału Artylerii i Inżynierii w Komisji Rządowej Wojny

Funkcje poza służbą wojskową:


1794-??-?? (po upadku powstania kościuszkowskiego) architekt u księcia Franciszka Sapiehy 1799-??-?? profesor architektury cywilnej na Uniwersytecie Wileńskim 1821-??-?? zastępca profesora architektury cywilnej Uniwersytetu Warszawskiego

Miejsce pogrzebu:


Warszawa

Miejsce pochówku:


Warszawa, Cmentarz Powązkowski

Indeks osobowy:


Dąbrowski Jan Henryk Kado Michał Rogniat Joseph Sapieha Franciszek Zabiełła Szymon

Indeks geograficzny:


Borysów Drezno Druja Grodno Królestwo Polskie Księstwo Warszawskie Powązki - zob. Powązkowski Cmentarz Powązkowski Cmentarz (Powązki) Warszawa Wielkie Księstwo Litewskie Wilno

Jak cytować:

Kado Michał, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza