Biogram:
Wawrzyniec Kamiński (1793-?) – żołnierz armii Księstwa Warszawskiego, oficer armii Królestwa Polskiego.
Urodził się 10 VIII 1793 we wsi pn. Ostaszewo (powiat pułtuski) jako syn Walentego i Marii z d. Ślaskiej.
Wstąpił ochotniczo jako żołnierz do 4 Pułku Strzelców Konnych Księstwa Warszawskiego 11 X 1811. Awansowany na furiera 26 II 1812. Podczas kampanii rosyjskiej 1812 r. uczestniczył w bitwach pod: Smoleńskiem 17 VIII, Możajskiem 5 i 7 IX, Czirikowem 29 IX, Małojarosławcem, Medyną 24 X, Wiaźmą oraz Borysowem 27 XI, podczas której dostał się do niewoli. Przebywał w niej do 8 VIII 1815. Po powrocie do kraju 31 VIII 1815 został umieszczony (w stopniu furiera) w 4 Pułku Strzelców Konnych. Awansował na starszego wachmistrza 21 X 1822, a następnie na podporucznika w Korpusie Pociągów. Był tam przeznaczony na dowódcę 2 Kompanii Dywizjonu Pociągu Gwardii przydzielonej do Pułku Strzelców Konnych Gwardii i Batalionu Saperów 20 VIII 1823. Awansowany na adiutanta Korpusu Pociągu 20 IX 1830.