Biogram:
Kaczorowski Łukasz (1775-?) - oficer wojsk koronnych, Legionów Polskich we Włoszech, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 18 V 1775 r. we wsi Rumwojowce na Ukrainie lub w Szamracinku jako syn Józefa i Teresy.
15 III 1791 r. wstąpił na ochotnika jako żołnierz do 8 Regimentu Pieszego Buławy Polnej Koronnej. Brał udział w kampaniach 1792 i 1794 r.
Uczestniczył w bitwach pod Włodzimierzem (7 VII 1792) oraz Dubienką (18 VII 1792). W 1794 r. pod Krasnymstawem został pchnięty piką w głowę oraz plecy i dostał się do niewoli, w której przebywał 2 lata, 5 miesięcy i 25 dni. W 1797 r. wstąpił jako żołnierz do Legionów Polskich we Włoszech. 12 VI 1798 r. awansował na kaprala, a 13 VII 1806 r. - na wachmistrza. Uczestniczył w kampaniach w 1798, 1805 i 1806/1807 r. Walczył w Glatzburgu [?], Ulm (16-19 X 1805), Castelfranco (4 XI 1805), Padwie [?], a także uczestniczył w oblężeniu Świdnicy (do 16 II 1807) i Kłodzka (V-VI 1807). 2 II 1808 r. został mianowany starszym wachmistrzem i przeniesiony do Pułku Lansjerów Legii Polsko-Włoskiej, a 20 III tegoż roku trafił do 7 Pułku Ułanów Nadwiślańskich. 29 V 1808 r. został kawalerem Legii Honorowej nr 21490. 18 VI 1811 r. został przeniesiony do 7 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Uczestniczył w kampaniach: 1808-1812, 1812 r. w Hiszpanii i 1813 r. Brał udział w bitwach pod Lüneburgiem, Visen (?) i Tudelą (9 VI 1808), jak również w oblężeniu Saragossy (16 VI-14 VIII 1808) oraz bitwie pod Madai. 24 III 1809 r. pod Yevenes został ranny w głowę i pierś oraz zabrany do niewoli angielskiej, w której przebywał do 28 II 1811 r., a następnie powrócił do pułku. Początkowo był więziony na Caberze, a 28 IX 1810 r. został przywieziony do Anglii. Był trzymany w więzieniu w Porchester Castle koło Portsmouth. Został zwolniony 2 III 1811 r. Po przybyciu do Francji powrócił do 7 Pułku Szwoleżerów, gdzie 29 VII 1812 r. otrzymał nominację na podporucznika. W 1812 r. został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Uczestniczył w bitwach: pod Smoleńskiem (17 VIII 1812), Możajskiem (5 i 7 IX 1812), Lützen (2 V 1813), Budziszynem (Bautzen, 19 V 1813), Dreznem (27 VIII 1813) i Lipskiem (17-19 X 1813). 13 II 1815 r. został przeniesiony do 4 Pułku Strzelców Konnych. 6 IV 1817 r. awansował na porucznika z przeniesieniem do 1 Pułku Strzelców Konnych. 28 V 1819 r. został zdymisjonowany na własne żądanie z pensją retretową w wymiarze 1500 zł rocznie, wypłacaną w latach 1831 i 1832 z Kasy Głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie.
Był ożeniony z Józefą z d. Kulczeńską - z niej syn Ludwik Antoni (ur. 1828 r.).
Indeks geograficzny:
Anglia
Bautzen - zob. Budziszyn
Budziszyn (Bautzen)
Cabera
Castelfranco
Drezno
Dubienka
Francja
Glatzburg
Hiszpania
Kłodzko
Krasnystaw
Królestwo Polskie
Księstwo Warszawskie
Lipsk
Lüneburg
Lützen
Madai
mazowieckie województwo
Możajsk
Padwa
Porchester
Portsmouth
Rumwojowce
Saragossa
Smoleńsk
Szamracinek
Świdnica
Tudela
Ukraina
Ulm
Visen
Warszawa
Włochy
Włodzimierz
Yevenes
