Jackowski Michał

Biogram:


Jackowski Michał (ok. 1790-?) uczestnik powstania łęczyckiego, oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się około roku 1790 w Wilnie. Zaciągnął się jako prosty żołnierz do powstania łęczyckiego 1 I 1807 r., z którego powstał później 1 Pułk Strzelców Konnych Księstwa Warszawskiego. W 1808 r. na własną prośbę przeniesiony został do 2 Pułku Piechoty i w nim umieszczony został w kompanii woltyżerów dowództwa kpt. Jana Hoffmana. Otrzymał 20 XI 1808 stopień kaprala. Wraz z pułkiem przebywał w Modlinie. Z początkiem 1809 r. przeszedł do służby w formowanej przez Włodzimierza Potockiego kompanii Artylerii Konnej w stopniu kanoniera 1. klasy. Dnia 1 III 1809 przechodząc wcześniej stopnie ogniomistrza i kaprala stał się wachmistrzem do powstającej 2-ej kompanii dowództwa Romana Sołtyka. Uczestniczył 19 IV w bitwie pod Raszynem, a 25 IV w bitwie pod Grochowem. 1 V mianowany został adiutantem - podoficerem, 3 V uczestniczył w zdobyciu przedmieścia pod Ostrówkiem, 18 V w zajęciu Sandomierza. 12 VI wziął udział w bitwie pod Wrzawami, 15 VI w zajęciu Krakowa. Po zakończeniu wojny stanął wraz z 2 kompanią Artylerii Konnej w Kostomłotach pod Kielcami, a następnie, krótko pobywał w Warszawie i Łęczycy w Łowiczu, ponieważ stanęła tam kwatera całego Pułk Artylerii Konnej. 1 IV 1810 r. mianowany został porucznikiem 2. klasy. Wziął dymisję i wyjechał do rodziny na Wileńszczyznę. Po 5-cio miesięcznym pobycie zagrożony aresztowaniem powrócił do Księstwa Warszawskiego i wstąpił 14 II 1811 r. w stopniu porucznika do służby w 7 Pułku Piechoty. Skierowany został do zakładów 4, 7 i 9 Pułków Piechoty w Łęczycy. Z nowouformowanym batalionem 7 Pułku Piechoty wyruszył na kampanię rosyjską w 1812 r. Po przybyciu do Smoleńska objął dowództwo nad wydzieloną Artylerią Pułkową z następujących Pułków Piechoty: 4, 7 i 9. Ta Artyleria została oddana pod ogólne rozkazy kpt Artylerii Paschalisa Grabowskiego. W składzie Korpusu mars Victor'a walczył 31 X i 1 XI pod Czasznikami. W odwrocie Wielkiej Armii uczestniczył w przeprawie przez Berezynę (28 XI) i w starciu pod Mołodecznem (4 XII). Po przybyciu do Warszawy został skierowany do lazaretu francuskiego w pałacu Sapieżyńskim. Opuścił miasto bezpośrednio przed wkroczeniem wojsk rosyjskich. Podróżował przez Radom, Piotrków, Kalisz i Rawicz i przybył do pułku stacjonującego w Głogowie. Otrzymał we Wrocławiu wiadomość, że w międzyczasie 7 Pułk Piechoty pociągnął dalej na zachód, udał się do Krakowa, do Korpusu dowodzonego przez Księcia Józefa Poniatowskiego Przykomenderowany na kilka dni do 16 Pułku Piechoty, przeznaczony został następnie w stopniu kapitana do 3 Batalionu 13 Pułku piechoty dowództwa mjr. Józefa Obertyńskiego obejmując komendę Kompanii Grenadierów. Z tym batalionem, wraz z całym korpusem polskim pomaszerował do Saksonii. W Zittan w wyniku przeprowadzonej nowej organizacji wojska polskiego otrzymał rozkaz udania się do Wittenbergi, aktualnego miejsca stacjonowania 7 Pułku Piechoty. Nie objęty składem osobowym nowo zorganizowanego 4 Pułku Piechoty, powstałego z 4, 7 i 9 Pułku Piechoty, umieszczony został w 1. kompanii Gwardii Honorowej w Torgau. Przez Lipsk i Düsseldorf udał się do Francji. Po nowej organizacji wojsk polskich w Sedanie, pozostał w składzie Gwardii Honorowej. W składzie wydzielonego do gwardii cesarskiej oddziału znajdował się w starciu pod Compiègne (15 III). Przeznaczony został następnie na szefa szwadronu do 9 Pułku Huzarów francuskich stacjonującego w Wersalu, na skutek zaistniałej sytuacji na froncie nie zdołał dotrzeć do miejsca nowego przeznaczenia, w wyniku tego nominacja ta nie została uznana. Po powrocie z wojskiem polskim do kraju, otrzymał urlop na 3 miesiące, a następnie objął stanowisko komendanta wojskowego powiatu brzesko-kujawskiego przejmując je od szefa batalionu Antoniego Granowskiego. Przeznaczony w stopniu kapitana do 1 Pułku Strzelców Polskich 4 II 1815. 9 XII 1815 r. został dymisjonowany.

Miejsce urodzenia:


Wilno

Funkcje wojskowe:


1809-05-01 adiutant- podoficer 1812-??-?? komenda nad kompanią grenadierów 1812-??-?? dowódca Artylerii Pułkowej wydzielona z 4,7 i 9 Pułku Piechoty ????-??-?? szef szwadronu 9 Pułku Huzarów ????-??-?? komendant wojskowy powiatu brzesko-kujawskiego

Indeks osobowy:


Hoffman Jan Grabowski Paschalis Granowski Antoni Jackowski Michał Obertyński Józef Perrin Claude-Victor Poniatowski Józef Potocki Włodzimierz Sołtyka Roman

Indeks geograficzny:


Wilno Księstwo Warszawskie Modlin Raszyn Grochów Ostrówek Sandomierz Wrzawy Kraków Kostomłoty Warszawa Łęczyn Łowicz Łęczyca Smoleńsk Czeszniki Berezyna Mołodeczno Radom Piotrków Kalisz Rawicz Głogów Wrocław Saksonia Żytawa (Zittan) Zittan zob. Żytawa Wittenbergia Torgau Lipsk Düsseldorf Francja Sedan Compiègne brzesko-kujawski powiat Królestwo Polskie

Jak cytować:

Jackowski Michał, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza