Biogram:
Hulewicz Klemens (?-?) - oficer armii Księstwa Warszawskiego. Syn Mikołaja, rotmistrza konfederacji barskiej i Franciszki z d. Raczkowskiej (według Polskiego słownika biograficznego: z Raczyńskich; brat Józefa).. W 1809 zaciągnął się do wojska polskiego. Służył w 7 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. 16 II 1810 otrzymał nominację na porucznika. Rozkazem Wydziału Stanu Wojska nr 563 z dn. 6 IV 1810 został przeniesiony do 1 Pułku Strzelców Konnych. Zgodnie z zaleceniem przeniesienia Wydziału Działań Wojennych nr 3497 z dn. 1 X 1810, powrócił do 7 Pułku Ułanów.
Uczestniczył w kampanii 1812 roku, walcząc m.in. nad Berezyną. Nominacją Wydziału Działań Wojennych nr 3627 postąpił na stopień kapitana płatnika pułku. W 1813 r. walczył w Niemczech m.in. uczestnicząc w bitwie pod Lipskiem. Do kraju powrócił w składzie korpusu dowodzonego przez gen. Wincentego Krasińskiego dn. 11 VIII 1814. W armii Królestwa Polskiego umieszczony został bez przydziału (na reformie) i 27 XII 1815 otrzymał dymisję. 19 III 1816 zwrócił się do Komitetu Wojskowego z prośbą o udzielenie mu dymisji w wyższym stopniu lub z pozwoleniem noszenia munduru, otrzymując odpowiedź Komisji Rządowej Wojny z dn. 5 IV 1816 (nr 558/1853) zalecającą mu zwrócenie się bezpośrednio do wielkiego księcia Konstantego. W V 1816. wezwany został w drodze obwieszczenia na łamach prasy warszawskiej przez Komisję Rządową Wojny do stawienia się w jej biurach dla odebrania decyzji tejże Komisji jeszcze z poprzedniego roku. Zmarł w Modliszewie koło Gniezna.
