Biogram:
Hulewicz Józef (1787-?) - oficer armii Księstwa Polskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 19 III 1787 we wsi Drozdnie na Wołyniu, będąc synem Aleksandra (według Polskiego słownika biograficznego syn Mikołaja (29 IX 1746 - 21 XII 1833), konfederata barskiego oraz Franciszki z Raczyńskich, brat Klemensa). Jako żołnierz wstąpił do 7 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 10 VI 1809. Został sierżantem dn. 1 X 1809, adiutantem-podoficerem dn. 1 I 1810, zaś podporucznikiem dn. 23 VII 1811. W kampanii 1812 roku wziął udział w bitwie pod Hłuckiem, a 28 XI 1812 w bitwie nad Berezyną. Został przeniesiony do 2 Pułku Ułanów dn. 1 VII 1813. Brał udział w kampanii 1813 roku, walcząc w bitwie pod Wittenbergą, a także dn. 20 IX pod Dessau, gdzie dostał się do niewoli, w której przebywał do 9 IV 1814 w Królewcu. 1 I 1815 został umieszczony w armii Królestwa Polskiego w stopniu podporucznika na reformie ze skierowaniem na pobyt do departamentu siedleckiego. 7 VII 1816 został przykomenderowany do 2 Pułku Ułanów Królestwa Polskiego. Za 15 lat służby, dn. 24 V 1830, został odznaczony Znakiem Honorowym za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę (za 17 lat, 10 miesięcy i 23 dni, tj. od 1 VII 1812). Do wybuchu powstania listopadowego przebywał w Siedlcach.
