Biogram:
Huisson Aleksander (1782-1846) - oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, obywatel ziemski. Był synem Aleksandra, pułkownika gwardii koronnej i Anny z d. Arndt. Urodził się 19 II 1782. Od 20 XII 1806 był podporucznikiem 2 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Dn. 4 I 1807 został porucznikiem, zaś 23 IX 1808 kapitanem. Zdobył Order Wojskowy Księstwa Warszawskiego (Virtuti Militari) IV klasy (krzyż złoty) o nr 1570, dn. 1 I 1810, za sukcesy na polu walki w czasie oblężenia Zamościa - 20 V 1809 oraz bitwy o Gorzyce - 12 VI 1809. 11 III 1812 został szefem Biura Popisów Dyrekcji Generalnej Popisów. 26 XI 1812 został podinspektorem popisów III klasy. 14 II - 25 XII 1813 uczestniczył w obronie Modlina. 16 IX 1814 został podinspektorem popisów wojska na placu Warszawy. W latach 1817-30 był Komisarzem Wojennym Dyżurstwa Głównego. 24 V 1830 został odznaczony Znakiem Honorowym za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę, za 20 lat służby (za 23 lata, 3 miesiące i 7 dni, tj. od 17 II 1807). Zmarł 24 I 1889 r.. Pochowany w kwaterze 36, rzędzie 1 cmentarza Powązkowskiego w Warszawie. Na inskrypcji podano, jakoby był pułkownikiem byłych Wojsk Polskich. Ożenił się z Ludwiką z d. Hennequin. Miał trzech synów: Józefa Władysława, dyrektora banku Polskiego we Włocławku, zmarłego 1874 roku, Aleksandra Józefa, żyjącego w latach 1814-1846, Jana Konstantego, ur. w 1823 roku, dziedzica dóbr Zbylczyce w powiecie kaliskim, zmarłego 24 I 1889.
