Biogram:
Gliński Michał (1787-?), oficer Legii Nadwiślańskiej, w wojsku francuskim i armii Królestwa Polskiego. Urodzony 29 IX 1785 lub 5 I 1787 we wsi Glinka jako syn Jakuba i Magdaleny z Bilskich.
Wstąpił do Pułku Szwoleżerów Gwardii jako żołnierz do 3. Kompanii 14 VIII 1807 (za numerem rodowodu 517). Awansował na podporucznika 20 VI 1808 z przeznaczeniem do 8 Kompanii Fizylierów 2 Batalionu 3 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. Po reorganizacji Legii Nadwiślańskiej 7 XI 1808 r. pozostał w 3 Pułku Piechoty w stopniu podporucznika à la suite. Brał udział w kampanii 1808-1812 w Hiszpanii, w oblężeniu Saragossy, gdzie został ranny kulą w prawe ramię 21 I 1809 r. Walczył pod Alfrasno koło Saragossy, gdzie został ranny kulą w nogę lewą 30 VI 1809. Awansowany na porucznika 25 III 1811 z przeznaczeniem do Kompanii Grenadierów 2 Batalionu 2 Pułku Piechoty. Nominację anulowano 9 X 1811 r. z powodu opozycji dowódzwa Legii wobec nominacji wydanej wbrew jego opinii. Pełnił nadal służbę jako podporucznik à la suite w 3 Pułku Piechoty. Powtórnie mianowano go porucznikiem 9 VI 1812 r. W 1813 r. został przeniesiony do 150 Pułku Piechoty Liniowej Francuskiej w 2 Brygadzie gen. Michela Pascala Lafitte 19 Dywizji gen. Donatien-Marie-Joseph de Vimeur, księcia
Rochambeau, w 5 Korpusie gen. Jacquesa Alexandre'a de Lauristona. Został ranny pod Lipskiem, pozostał w tyle w czasie odwrotu.
Z pułku piechoty Legii Nadwislańskiej w stopniu porucznika został przeniesiony do 3 Pułku Piechoty Liniowej Królestwa Polskiego 29 VIII 1815 r. Został wykreślony z kontrol z powodu niewłaściwego postępowania 11 XI 1817 r. Został dymisjonowany 23 IX 1818 r. Został strażnikiem w straży Siedlec leśnictwa Olsztyn w województwie krakowskim w 1820 r.
