Biogram:
Hube Jan Szczepan (1785-?) - oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się w Smoguleckiej Wsi dnia 13 XI 1785, w Księstwie Poznańskim. Był synem Krzysztofa i Marii z d. Brzuchalskiej. Wstąpił jako żołnierz do 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego w dn. 29 IX 1809. 15 IV 1810 awansował na furiera z przeniesieniem do 2 Pułku Piechoty. Dn. 20 XII 1810 awansował na stopień sierżanta, 8 III 1811 na adiutanta-podoficera, zaś 9 XI 1811 został mianowany podporucznikiem. Brał udział w Kampanii 1812 roku. W bitwie pod Smoleńskiem dn. 17 VIII 1812 został zraniony kulą karabinową w lewą nogę, następnie wzięty do niewoli. Przebywał w niej do V 1814. Do kraju powrócił w XII 1814, gdzie został wcielony do Batalionu Instrukcyjnego Strzelców Pieszych. 25 III 1815 wstąpił z 2 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu podporucznika do Batalionu Wzorcowego Strzelców Pieszych. 25 III 1815 był urlopowany na 28 dni. 20 VI 1815 r. przeniesiony do Bataliony Strzelców Pieszych Gwardii. 21 IV 1816 został mianowany porucznikiem. 27 IX 1817 przeniesiono go do Pułku Grenadierów Gwardii, zaś 2 V 1821 awansował na stopień kapitana. 29 XI 1826 awansowano go na stopień majora w służbie nieliniowej. 24 V 1830 został odznaczony Znakiem Honorowym za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 15 lat służby wojskowej (za 17 lat, 8 miesięcy i 17 dni, tj. od 7 IX 1812).
