Hampel Franciszek

Biogram:


Hampel Franciszek (1779-1837) - oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodzony 3 II 1779 r. w Warszawie jako syn kupca. Służył w Legionach Polskich we Włoszech. Za odznaczenie się w walce mianowany 11 II 1800 sierżantem. Wstąpił 9 XII 1806 r. (powstanie pułku) do 2 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego im. Gwardii Pieszej Koronnej w stopniu podoficera Postąpił na podporucznika 1 I 1807 r., a następnie porucznika, a pod koniec I 1807 r. Został przeniesiony do 1 Pułku Piechoty 1 Legii. Wraz z por. Zielińskim zatrudnieni zostali w kancelarii departamentu wojny. Dnia 16 II 1807 książę Józef Poniatowski uwolnił ich od służby w pułku i mianował sekretarzami. Hampel - pracował jako sekretarz w Biurze Stanu Wojska w Wydziale Wojennym. Mianowany przez ks. Józefa Poniatowskiego 1 IX 1807 r. kapitanem i podszefem Biura Etatowego Wojny. Mianowany przez ks. Józefa Poniatowskiego 10 I 1810 r. podinspektorem popisów wojska i pod-szefem Wydziału Inspekcji (nominacja z 22 VIII 1810 r. nr 3161). Przez gen. Kajetana Hebdowskiego przeznaczony do pełnienia obowiązków w 1 dywizji inspektora popisów Ksawerego Krysińskiego 21 1811 r. Przez gen. Józefa Wielhorskiego w dniu 24 VII 1811 r. powołany został w skład Komisji, która pod przewodnictwem Krysińskiego, inspektora popisów 1. okręgu dokonać miała weryfikacji adiunktów inspekcji popisów oraz komisarzy wojennych oraz innych osób zatrudnionych w biurach ministra Wojny i Dyrektora Generalnego popisów wojska. W 1812 r. pozostał w Warszawie. W dniu 24 X 1812 przeznaczony został przez gen. Józefa Wielhorskiego do służby przy gubernatorze Wilna wraz z Aleksandrem Fechnerem, szefem biura w Ministerstwie Wojny. Na skutek choroby pojechał za niego podinspektor popisów Karol Sarnowski. Umieszczony został w Korpusie Inwalidów i Weteranów Księstwa Warszawskiego w 1813. Pozostał w kraju. Z wojsk Księstwa Warszawskiego jako były podinspektor popisów umieszczony w Korpusie Inwalidów i Weteranów (IX 1814). W 1816 przez Wielkiego Księcia Konstantego skierowany do służby w administracji wojennej. Stosownie do rozkazu gen. Rautenstraucha z dnia 30 X 1816 r. (nr. 2822) przeznaczony został na członka Komisji sprawdzającej pretensje osób wojskowych powstającej pod przewodnictwem gen. dyw. Karola Sierakowskiego. Od tej daty zatrudniony był w Komisji Rządowej Wojny (do 1819). Do 1 Kompanii Weteranów Korpusu Inwalidów i Weteranów 18 XII 1816 r. Umieszczony w 1 Kompanii 1 Batalionu Korpusu Weteranów Przez gen. Józefa Rautenstraucha w dniu 8 XI 1817 r. (nr 3307) skierowany do pomocy gen. Józefowi Tolińskiemu przy zbadaniu pretensji skierowanych przez różne osoby pod adresem płk. Karola Madalińskiego, byłego dowódcy 3 Pułku Ułanów. Decyzją Rady Administracyjnej Królestwa Polskiego z dnia 2 X 1819 r. włączony został w skład Komisji Rządowej Wojny, oddanej w tymże dniu pod nadzór Krajowej Rady Wojskowej zgodnie z wnioskiem zastępcy ministra wojny. W dniu 27 X 1820 r. przeznaczony został w skład komisji (obok gen. Edwarda Żółtowskiego i audytora dywizji Franciszka Miziewicza, która miała zbadać sprawę kapitana Wojciecha Żukowskiego, kapitana 4 Pułku Ułanów obwinionego o sprzeniewierzenie funduszy pułkowych powierzonych mu do prowadzenia przez dowództwo pułku, sądzonego w I instancji (wyrok sądu administracyjnego z 8 VIII 1820 r. skazujący na 10 lat ciężkiego więzienia) i odwołującego się do Sądu Armii. Komisja uznała zbadać rachunki pułku od jego powstania do VII 1818 r. tj. kiedy dowództwo pułku powierzone zostało płk płk. Andrzejowi Ruttié. Komisja wyznaczona w 1819 r. ustaliła manko, ale Komisja Rządowa Wojny zmiejszyła je o kwotę 6000 złotych. W dniu 16.7.1823 przeznaczony został w skład Komisji (obok audytora Ksawerego Krysińskiego i komisarza wojennego Aleksandra Huisona), która miała zbadać sprawę sekretarza Ignacego Eichlera, oddanego pod sąd armii za nadużycie i defraudację. Otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby 24 V 1830 r. (za 23 lata 4 miesiące 24 dni, tj. od 31 XII 1806). W dniu 18 XI 1832 r. przez gen. Józefa Rautenstraucha przeznaczony do prac biurowych w Korpusie Inwalidów i Weteranów. Decyzją ks. Iwana Parkiewicza z 27 IV 1835 r. otrzymał dymisję z pensją w wysokości 3,525 złotych. Zmarł 18 VII 1837 r. w Warszawie.

Miejsce urodzenia:


Warszawa

Funkcje wojskowe:


1807-02-16 - sekretarz 1807-09-01 - podszef Biura Stanu Wojny 1810-01-10 I - podinspektor popisów wojskowych i pod-szefe Wydziału Inspekcji 1811-07-24 - Komisja Weryfikacyjna admirałów inspekcji popisów oraz komisarzy wojennych 1812-10-24 - przeznaczony został przez gen. Wielkowskiego do służby przy gubernałowie Wilna 1816 - służb w administracji wojennej 1816-10-30 - członek Komisji 1890-10-02 - członek Komisji Likwidacyjnej 1820-10-27 - członek komisji (obok gen. Żółkiewskiego) 1823-07-16 - Komisjia (obok audytora Krysińskiego) 1832-11-18 - prace biurowe w Korpusie Inwalidów i Weteranów Zatrudniony w kancelarii departamentu wojny

Miejsce pogrzebu:


Warszawa

Indeks osobowy:


Hampel Franciszek Zieliński ks. Poniatowski Józef Hebdowski Wielhorski Józef Wielhorski Józef Sarnowski Karol Konstanty, wielki książę Sierakowski Karol Bogusławski Miciński Rautenstrauch Józef Toliński Józef Madaliński Karol Żółtowski Edward Ruttié Andrzej Krysiński Ksawery Eichler Ignacy Paskiewicz Iwan Hebdowski Kajetan Huison Aleksander Miziewicz Franciszek Żukowski Wojciech

Indeks geograficzny:


Warszawskie Księstwo Wilno Królestwo Polskie Warszawa

Jak cytować:

Hampel Franciszek, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza