Biogram:
Izbicki Maciej vel Mateusz, oficer armii Księstwa Warszawskiego.
30 XII 1803 r. wstąpił do armii pruskiej z umieszczeniem w 52. Pułku Piechoty Reinhardt. Podczas obrony Gdańska w 1807 r. w czasie jednej z wycieczek dokonanych z oblężonego miasta dostał się do niewoli francuskiej. Następnie został wcielony do 1 Pułku Piechoty Legii Polsko-Włoskiej, a od 31 III 1808 r. w Legii Nadwiślańskiej. W latach 1808-1811 walczył w Hiszpanii w bitwach pod Tudelą 23 XI 1808 r., oblężeniu Saragossy 20 XII 1808 r. - 21 II 1809 r. w czasie, którego został postrzelony kulą karabinową w prawe udo. Brał także udział w oblężeniu Tortosy 4 VII 1810 - 2 I 1811 r., przy zdobyciu Tarragony 26 VI 1811, bitwie pod Lerydą, Walencją i szeregu innych potyczkach. W czasie kampanii w 1812 r. walczył pod Możajskiem 7 IX 1812 r. oraz pod Berezyną 28 XI 1812 r. Został umieszczony w 1 pułku piechoty liniowej 28 II 1815 r., a 10 VIII 1817 r. mianowano go podoficerem. Dnia 2 II 1822 r. otrzymał pozwolenie noszenia srebrnego felcechu. Z podoficera 1 Pułku Liniowego został mianowany na podporucznika z umieszczeniem w Batalionie Weteranów Czynnych w dniu 23 IX 1822 r. Następnie 12 I 1828 r. został przeniesiony do 2 Batalionu Weteranów Czynnych, a 4 miesiące później 16 V 1828 r. do 3 batalionu Batalionu Weteranów Czynnych. Dnia 6 VI 1830 r. został wykreślony z kontrol z powodu nieprzyzwoitego postępowania.
