Biogram:
Hiż Jan Feliks (1784-?). Oficer Wojsk Księstwa Warszawskiego i Wojsk Królestwa Polskiego. Urodzony 26 III 1784 w Warszawie. Syn Augusta Hiż i Franciszki z d. de Girault. 20 XII 1806 r. w stopniu podporucznika wstąpił do 2 Pułku Piechoty Wojsk Księstwa Warszawskiego. 02 II 1807 awansował na stopień porucznika. Uczestniczył w bitwie pod Serockiem, mającej miejsce w dniach 12-13 V 1807. 19 IV 1809 walczył pod Raszynem. 20 V 1809 uczestniczył w walkach o twierdzę Zamość. Tego samego dnia awansował na stopień kapitana. 01 I 1810 r. otrzymał odznaczenie Virtuti Militari. 12 VIII 1812 walczył pod Smoleńskiem. 22 VIII 1812 otrzymał odznaczenie Legii Honorowej. W następnych latach brał udział w bitwach: Tarutino 10 X 1812, Wiaźma 03 XI 1812, Berezyna 28 XI 1812. Od 18 I 1813 r. dowodził batalionem 1 Pułku Piechoty Wojsk Księstwa Warszawskiego. Z powodu choroby pozostał w Warszawie, gdy ta była zajmowana przez wojska rosyjskie, na skutek czego trafił do niewoli. 02 II 1815 r. w stopniu Majora wstąpił do 2 Pułku Piechoty Liniowej Wojsk Królestwa Polskiego. 18 10 1820 został podpułkownikiem. Dowódca 1 batalionu i 2 batalionu Wojsk Królestwa Polskiego. Podczas przeglądu wojsk 29 VIII 1822 r. dostał pochwałę od Aleksandra I, która została ogłoszona kolejnego dnia. Dnia 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 22 lata, 9 miesięcy i 28 dni służby.
