Biogram:
Grudziński Tomasz (1789-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 9 V 1789 r. we wsi Sudkiszki na Litwie.
Zaciągnął się na ochotnika jako żołnierz do 17 pułku ułanów Księstwa Warszawskiego 1 VIII 1812 r. 12 VIII 1812 r. awansował na kaprala, natomiast 30 VIII 1812 na wachmistrza. 29 IX 1812 r. został starszym wachmistrzem. Brał udział w kampaniach 1812 i 1813 r., gdzie walczył pod Lanenburgiem (1813), Rostockiem oraz brał udział w obronie Hamburga, gdzie odniósł ranę od cięcia pałaszem nad lewym okiem. 11 VIII 1814 r. powrócił do kraju. 1 II 1815 trafił do 4 pułku ułanów, natomiast 1 V 1817 do Korpusu Żandarmerii. 24 II 1820 r. awansował na podporucznika Korpusu. Później na adjutanta w 1820 r. Był 20 XII 1821 r. urlopowany na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej i wileńskiej. 1 XI 1822 r. był urlopowany na 30 dni do guberni wileńskiej. Od dnia 13 III 1827 był urlopowany na 15 dni do guberni wileńskiej. 17 X 1829 r. ponownie urlopowany do guberni wileńskiej na 18 dni. Został komendantem oddziały w obwodzie łomżyńskim. Został odznaczony medalem "za uratowanie ginących" 27 VIII 1830 r. za uratowanie życia tonącemu na rzece Narwi w dniu 14 III 1830 r. niejakiemu Janowi Wałuńskiemu, chłopu ze wsi Modzele Bielino.
