Biogram:
Grotowski Kacper (?-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego.
Służbę w armii Księstwa Warszawskiego rozpoczął w 1 batalionie 2 pułku piechoty otrzymując dnia 9 XII 1806 r. stopień kapitana woltyżerii. 4 VI 1808 r. w Płocku wystąpił do Księcia Jana Poniatowskiego o udzielenie 3 tygodni urlopu dla załatwienia spraw rodzinnych, który to urlop otrzymał.
24 IX 1809 r. awansował na szefa batalionu z przeniesieniem do 6 pułku piechoty. Uczestniczył również w kampanii rosyjskiej 1812 r., gdzie 29 X dostał się do niewoli. Został umieszczony w Kampanii Weteranów armii Królestwa Polskiego w stopniu majora. 29 IV 1816 r. został wykreślony z kontrol. Latem 1827 r. przebywając w Warszawie ciężko zachorował na febrę (zgniłą gorączkę lub dyarię). Został wyleczony przez lekarza batalionowego w 4 podpułku Feliksa Ostrowskiego, za co złożył mu publiczne podziękowanie w prasie.
Otrzymał pensję retretową w wymiarze rocznym 2400 złotych polskich. Pobrał ja w 1831 r. z kasy Głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie. W 1832 r. w wyniku przejścia na system zapomogi utracił uprawnienia do pobierania pensji retretowej.
1 I 1810 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Virtuti Militari (nr 1560) za udział w kampanii austriackiej.
