Biogram:
Stefan Grabowski urodził się w 1766.
Syn Tomasza, generała-lejtnanta wojsk litewskich, starosty dudzkiego i Doroty z domu Ottenhauzen, podkomorzanki derptskiej, generał Wojska Polskiego w 1794 roku.
Wstąpił do służby wojskowej w 1812 r. Dostał się do niewoli 19.10.1813 pod Lipskiem. Przystąpił do Konfederacji Generalnej 3.7.1812. Mianowany generałem brygady 14.8.1812. Stał na czele Komitetu Wojskowego w Wilnie. W styczniu 1813 z resztkami swych wojsk litewskich powrócił do Warszawy; objąwszy dowództwo 2 brygady 1 dywizji piechoty (pułki 9. i 15. piechoty wycofał się przez Częstochowę do Krakowa. W Zittau otrzymał dowództwo brygadyw 27 dywizji VIII Korpusu polskiej wielkiej armii.Wstąpił do służby wojskowej w 1812 r. Dostał się do niewoli 19.10.1813 pod Lipskiem. Przystąpił do Konfederacji Generalnej 3.7.1812. Mianowany generałem brygady 14.8.1812. Stał na czele Komitetu Wojskowego w Wilnie. W styczniu 1813 z resztkami swych wojsk litewskich powrócił do Warszawy; objąwszy dowództwo 2 brygady 1 dywizji piechoty (pułki 9. i 15. piechoty wycofał się przez Częstochowę do Krakowa. W Zittau otrzymał dowództwo brygadyw 27 dywizji VIII Korpusu polskiej wielkiej armii.
Stefan Grabowski był generałem brygady od 14.VIII.1812.
Dnia 9.3.1815 przeznaczony został do klasyfikowania żołnierzy przebywających w departamencie Siedleckim wraz z generałem J. Weyssenhoffem z pełnomocnictwem udzielania dymisji.
Przeniesiony z wojsk Księstwa Warszawskiego w stopniu generała brygady na
dowódcę 2 brygady 2 dywizji piechoty 20.1.1815 do 15.12.1815 ze sztabem stacjonującym w Radomiu.
Urlopowany na 6 tygodni do guberni litewskich 22.2.1815.
Był radcą stanu i dyrektorem generalnym 3. sekcji Rachunkowości w Komisji Rządowej Wojny.
Urlopowany na 28 dni 1.4.1816 (licząc od 11.4.)
Urlopowany na 6 tygodni do guberni grodzieńskiej i wileńskiej 14.4.1817
Urlopowany na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej 17.5.1819 (licząc od 1.6.)
Urlopowany na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej 17.5.1819 (licząc od 1.6.)
Urlopowany na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej 26.5.1820 (licząc od 29.5.).
Urlopowany na 1 miesiąc do guberni grodzieńskiej 2.5.1821 (licząc od 13.5.)
Dekretem cesarskim mianowany ministrem-sekretarzem stanu 13.6.1825.
Został generałem dywizji 3.9.1826.
Urlopowany na 4 miesiące z pozwoleniem wyjechania zagranicę 4.7.1829 (licząc od 5.7.)
Zmarł 4.6.1847 w Warszawie
Odznaczony był
Orderem Świętego Włodzimierza 2 klasy,
Orderem Orła Białego 8.7.1830,
Orderem Świętego Aleksandra Newskiego 6.6.1829,
Orderem Świętego Stanisława 1. klasy 18.10.1820,
Orderem Świętej Anny 1 klasy 5.3.1824,
Orderem Świętej Anny 2 klasy z brylantami 17.10.1816,
Orderem Świętego Stanisława 2. klasy 28.5.1818.
