Falkowski Hipolit

Biogram:

---

Hipolit Falkowski herbu Doliwa (ur. 1777/1778/1779, zm. 1821) generał w armii francuskiej, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 15 VIII 1777 r. lub w 1778 r. lub 13 VIII 1779 r. w Kamieńcu Podolskim jako syn Józefa i Teresy z Lubowskich (Lubieńskich). Wstąpił jako kadet do Szkoły Artylerii w 1789 r. Awansowany na sierżanta w 1790 r., a następnie z oberfajerwerka na sztunkjunkra w Korpusie Artylerii Koronnej 1 IX 1794 r. Awansowany na podporucznika w 1794 r. Wstąpił do Legii Włoskiej w stopniu porucznika artylerii 5 V 1797 r. Mianowany kapitanem 20 V 1797 r. Trafił do niewoli 12 thermidora VII (kapitulacja Mantui). Urlopowany na 8 miesięcy do Polski 21 III 1805 r. Następnie przeniesiony do Sztabu Głównego Wielkiej Armii w stopniu kapitana 9 X 1805 r. Przeniesiony do sztabu gwardii, gdzie został adiutantem marszałka Louis-Alexandre Berthier'a 25 I 1806 r. Został kawalerem Legii Honorowej 24 III 1806 r. Po czym otrzymał stanowisko oficera ordynansowego Napoleona 9 XI 1806 r. W 1808 r. otrzymał gratyfikację w wysokości 12.000 Franków. Awansowany na majora w 2 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej 17 VII 1808 r. Po reorganizacji Legii 7 XI 1808 r. przeniesiony do 1 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej. Otrzymał medal Virtuti Militari 26 XI 1810 r. Urlopowany 1 VI 1811 r. Skierowany 1 VII 1811 r. do misji specjalnej. Przeniesiony do Sztabu Głównego Wielkiej Armii jako adiutant komendanta 8 IV 1812 r. Przybył do Zamkościa z pocztą 12 VI 1813 r. Dnia 14 VI odjechał z powrotem do Głównej Kwatery. Otrzymał Legię Honorową oficerską 7 VII 1813 r. Awansowany na generała brygady z przeznaczeniem do pełniącego obowiązki szefa Sztabu Głównego Korpusu Polskiego 18 XII 1813. Dymisjonowany w stopniu generała brygady 6 V 1814 r. Przeniesiony ze Sztabu Głównego wojsk Księstwa Warszawskiego w stopniu generała brygady na dowódcę brygady 2 Dywizji Piechoty 29 XI 1815 r. Następnie tymczasowy dowódca 3 Brygady 2 Dywizji Piechoty 15 XII 1815 r. po generale Janie Krukowieckim. Otrzymał Order Świętej Anny 2 klasy z brylantami 17 X 1816 r. Urlopowany bezterminowo 22 X 1819 r. Urlopowany na 6 miesięcy do Berlina i uzdrowisk 26 III 1820 r. Prolongata urlopu o 6 miesięcy 1 IX 1820 r. Zmarł w nocy z 12 na 13 VIII 1921 r. Został pochowany 16 VIII 1821 r. na Cmentarzu Świętokrzyskim. Po powrocie do Warszawy zamieszkał przy ulicy Koziej 626. Ożeniony 5 VII 1815 r. w Warszawie z Anną z Karskich (zm. 3 VIII 1833 w Warszawie). Miał z nią syna Juliusza. Żonaty również z Horodyską (ur 1787 w Żelichowie), rozwiedzioną 5 II 1813 r. z Ignacym, córką Antoniego dyrektora Skarbu Departamentu Lubelskiego w Lublinie w czasach Księstwa Warszawskiego i Ewy z Scherfeldów. Zamieszkała przy ulicy Freta 255, w domu (w 1819 r.) Krystiana Schüsslera.

Funkcje wojskowe:

---

Adiunkt sztabu głównego Wielkiej Armii 1805-10-9; Adiutant marszałka Louis-Alexandre Berthier'a 1806-1-25; Oficer ordynansowy cesarza 1806-11-9; Adiutant-komendant w sztabie głównym Wielkiej armii 1812-4-8; Generał brygady z przeznaczeniem do pełniącego obowiązki szefa sztabu gł. korpusu polskiego 1814-5-6

Indeks osobowy:

---

Berthier Louis Alexander zob. Berthier Ludwik-Aleksander; Berthier Ludwik-Aleksander; Falkowska Anna z d. Karskich; Falkowska Teresa z d. Lubowskich (Lubienskich);; Falkowski Hipolit (generał); Falkowski Hipolit, syn; Falkowski Ignacy; Falkowski Józef; Falkowski Juliusz; Falkowski Seweryn; Karska Anna zob. Falkowska Anna; Krukowiecki Jan; Lubienska Teresa zob. Falkowska Teresa; Lubowska Teresa zob. Falkowska Teresa; Napoleon I; Scherfeld Ewa; Schüssler Krystian

Indeks geograficzny:

---

Berlin; Cysalpińska Republika; Espagne zob. Hiszpania; Hiszpania; Italie zob. Włochy; Kamieniec Podolski; Lublin; Mantua; Pologne zob. Polska; Polska; Sedan; Świętokrzyski Cmentarz; Włochy; Zamość; Żelechów