Biogram:
Friese Piotr (ur. 1780), żołnierz armii pruskiej, oficer armii Księstwa Warszawskiego, oficer armii Królestwa Polskiego, lekarz. Urodził się 29 VI 1780 r. w obwodzie Królewieckim w Prusach jako syn Józefa i Anny z Wienów. 1 X 1796 r. wstąpił na ochotnika jako chirurg do armii pruskiej. W kampanii 1806-1807 r. odbył oblężenie Wrocławia. Zaciągnął się 1 II 1807 r. do służby w powstającym wojsku polskim i w stopniu podlekarza przeznaczony został do Szpitala Głównego w Warszawie.
15 IV 1807 r. przeszedł w stopniu urzędnika III klasy do 8 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Brał udział w wojnie z Austrią, w czasie której walczył pod Raszynem i Jedlińskiem. 16 VIII 1810 r. mianowany został urzędnikiem zdrowia II klasy. Brał udział w wojnie z Rosją, w czasie której walczył pod Smoleńskiem, Borodino, Czirikowem, Małojarosławcem, Wiaźmą, nad Berezyną i pod Mołodecznem. 28 XI 1812 r. w czasie walk nad Berezyną został kontuzjowany w lewą nogę. 4 XII 1812 r. w czasie walk pod Mołodecznem został wzięty do niewoli. Do 17 VIII 1814 r. służył w lazaretach rosyjskich. 24 II 1815 r. został umieszczony w stopniu lekarza batalionowego w 8 Pułku Piechoty Liniowej. Od 21 IX 1820 r. służył jako lekarz batalionowy w 4 Pułku Strzelców Konnych, a od 26 I 1823 r. w 2 Pułku Strzelców Pieszych. Od 14 II 1824 r. pełnił funkcję lekarza batalionowego w sztabie Korpusu Inwalidów i Weteranów. 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 20 lat służby wojskowej. Od 1840 r., z kasy mazowieckiej, pobierał pensję emerytalną w wysokości 1253,05 złotych.
