Biogram:
Frasunkiewicz Roch (1787-1858), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Służył w 7 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym 9 IX 1812 r. mianowany został podporucznikiem. Dnia 3 VII 1813 r., przy wcieleniu szczątków 7 Pułku Piechoty w skład reorganizowanego w Wittenberdze 4 Pułku Piechoty został umieszczony w wojsku jako oficer nadliczbowy. 4 II 1815 r. został włączony w stopniu podporucznika do 2 Pułku Strzelców Pieszych. W 1818 r. był kasjerem pułku. Od 2 IV 1820 r. znajdował się w 4 Pułku Strzelców Pieszych w stopniu porucznika. 24 III 1824 r. włączony został do 6 Kompanii Weteranów Korpusu Inwalidów i Weteranów. Od 4 V 1827 r. objął obowiązki kasjera w sztabie tego Korpusu. 24 V 1830 r. otrzymał za 15 lat służby wojskowej Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę Wojskową. Zmarł 21 VII 1858 r. w wieku 71 lat, posiadając stopień majora Wojska Polskiego. Pochowany został na cmentarzu powązkowskim w kwaterze nr 20.
Żona, dzieci.