Biogram:
Grotowski Feliks (ur. 1778, zm. 1817), oficer armii Wojsk Koronnych, Księstwa Warszawskiego, Królestwa Polskiego i Legii Naddunajskiej. Urodzony 6 IX 1778 r. w Krakowie jako syn Jakuba, pułkownika Wojsk Koronnych, dziedzica Starej Wsi, w powiecie Rawa Mazowiecka i Heleny z Rychterów. Dnia 12 VI 1794 r. w obozie pod Lipowym Polem postąpił z podchorążego na chorążego nr 8 w 2 Regimencie Pieszym Królewicza.
Został mianowany podporucznikiem w Legii Naddunajskiej 15 (22) III 1800 r., a następnie porucznikiem w 2 batalionie 10 IV 1800 r. Odbył kampanię frankfurcką, uczestniczył w bitwie pod Hohenlinden 3 XII 1800 r. Uczestniczył w desancie na Elbę oraz w walkach o Portoferraio V 1801 r.
Dnia 10 VI 1801 r. jako porucznik 6 kompanii 1 batalionu wystąpił o dymisję z powodu spraw rodzinnych. W dniu 26 VII (2 VIII) 1801 r. mianowany przez generałą Władysława Jabłonowskiego kapitanem w 3. kompanii 1 batalionu. Przy reorganizacji 22 XII 1801 r. umieszczony został w 4 kompanii 1. Batalionu 3. Półbrygady. Uczestniczył w wyprawie na San Domingo, obecny był przy obronie fortu Marmelade w XI 1802 r. Powrócił do Francji. W kampanii 1805 r. walczył pod Austerlitz. Mianowany 1 XII z Gross-Plendorff szefem batalionu w 4 Pułku Piechoty (późniejszy 12.) w Legii Dąbrowskiego. Przeniesiony do 9 Pułku Piechoty 7 XII 1807 r. (28 VI 1808). Dowodził 2 batalionem. W kampanii hiszpańskiej uczestniczył w bitwach: Ponte di Conte, Ciudad Real 27 III 1809 r., Toledo 9 VIII 1809 r. Consuegra, Sierra Morena 21-23 I 1810 r.
Dnia 12 X 1809 r. awansowany na stopień majora. Po pułkowniku A. Sułkowskim, mianowanym 20 III 1810 r. generałem brygady, pełnił obowiązki dowódcy pułku aż do przekazania ich przybyłemu z kraju pułkownikowi Michałowi Cichockiemu. Za zgodą marszałka Nicolasa Jeana de Dieu Soulta udał się do zakładu dywizji polskiej w Bordeaux dla podreperowania swojego zdrowia. W raporcie stamtąd z dnia 10 VII 1811 r. prosił generała Fiszera o ściągnięcie go z awansem do kraju lub ewentualne znalezienie jakiegoś stanowiska cywilnego, gdzie koniecznym staje się jego pobyt z uwagi na starego ojca. W kampanii 1812 r. walczył pod Smoleńskiem 17 VIII 1812 r. i Orszą 15 XI 1812 r. 18 I 1813 r. został pułkownikiem 17 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Awansowany na dowódcę 14 Pułku Piechoty 27 I 1813 r. Brał udział w bitwie pod Lipskiem 16-19 X 1813 r., gdzie został wzięty do niewoli. 20 I 1815 r. został awansowany z 14 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu pułkownika na dowódcę 7 Pułku piechoty Liniowej. Został urlopowany na 10 dni 18 VI 1815 r. Został odznaczony Orderem Świętej Anny 2. klasy z brylantami 17 X 1816 r. Dnia 3 II 1817 r. urlopowany na 30 dni na Śląsk.
Ożenił się z Julią Pruszyńską, Zmarł 19 V 1817 r. w Lublinie po kilkudniowej chorobie.
Indeks geograficzny:
Kraków;
Lipowe Pole;
Hohenlinden;
Elba;
Portoferraio;
Marmelade;
San Domingo;
Francja;
Austerlitz;
Ponte di Conte;
Ciudad Real;
Toledo;
Consuegra;
Sierra Morena;
Smoleńsk;
Orsza;
Lipsk;
Bordeaux;
Śląsk;
Lublin;
Stara Wieś;
Rawa Mazowiecka powiat;
San Domingo;
Trebia;
Rzymem;
Saragossa;
Możajsk;
Berezyna;
