Biogram:
Bloch Franciszek (ur. 8.09.1794 we wsi Jeżewo w Starych Prusach) - uczestnik wojen napoleońskich, podporucznik Armii Królestwa Polskiego. W 1804 roku wstąpił do Korpusu Kadetów Chełmińskich. 8.06.1811 roku otrzymał nominację na stopień sierżanta; już w tym stopniu w dniu 25.06 wstąpił do 9 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Walczył w kampanii 1812 roku. Brał udział w bitwach pod Krasno, Smoleńskiem, Możajskiem; po powrocie spod Moskwy bronił twierzy Piławy. Po jej kapitulacji został przerzucony do Drezna, gdzie 1.07.1813 roku został wcielony do 9 Pułku Szwoleżerów Armii Francuskiej, który formował się pod dowództwem pułkownika Maksymiliana Fredry. W sztandarach korpusu generała Dominique Vandamme walczył pod Königsten i 30.08.1813 roku pod Kulmem, gdzie został ranny w lewą nogę od pocisku armatniego. Po tej bitwie został przydzielony do eskorty księcia Józefa Poniatowskiego. Uczestniczył w bitwach pod Löban, Penig, Stolpen i Lipskiem. 20.10.1813 przeniesiony został do 8 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. 1.1.1814 został przeznaczony do Pułku Krakusów. Walczył pod Claye i Paryżem w 1814 roku. 11.8.1814 powrócił do kraju. W grudniu tego roku przeznaczony został do szwadronów instrukcyjnych ułanów, zaś rok później odpowiednio do szwadronów wzorowych ułanów i szwadronów ułanów gwardii. 27.9.1817 otrzymał nominację na stopień wachmistrza i przeniesienie do Pułku Strzelców Konnych Gwardii. 2.11.1820 postąpił na podporucznika z przeznaczeniem do Batalionu Weteranów Czynnych. Został przeznaczony do Korpusu Pociągów 9.1.1822. Od 18.2.1822 pełnił funkcję adiutanta-kwatermistrza Dywizjonu Pociągów Gwardii.
Bibliografia:
Archiwum Główne Akt Dawnych - Komisja Rządowa Wojny, k. 78-80, 353.
