Biogram:
Grodzicki Korneli (ur. 1787), oficer armii Królestwa Polskiego. Urodzony dnia 16 IX 1787 r. we wsi Falęcin jako syn Franciszka, właściciela Cykowa i Sepna w powiecie kościańskim, i Tekli z Biegańskich. Wstąpił do 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego, otrzymując 18 III 1807 r. nominację na porucznika. Za udział w kampanii 1809 r. nagrodzony został 1 I 1810 r. Krzyżem Kawalerskim (nr 2396) Orderu Virtuti Militari. W dniu 27 IV 1810 r. postąpił na stopień kapitana (adiutanta-majora). Dnia 9 VIII 1812 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej. Odznaczył się w kampanii saskiej 1813 r., dowodząc komendą złożoną z 2 kompanii piechoty oraz 40 kawalerzystów, wycofał spod Jüterborga do Dennewitz, nie ponosząc w ciągłych walkach żadnych strat. Dnia 31 XII 1813 r. umieszczony został w 1 Pułku Ułanów z przeznaczeniem na dowódcę 4. kompanii, dnia 5 IV 1814 r. postąpił na szefa szwadronu. W 1814 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Legii Honorowej. Został przeniesiony z 1 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego w stopniu majora do 1 Pułku Ułanów 13 II 1815 r. Mianowany dowódcą 3 szwadronu. W dniu 14 XII 1816 r. urlopowany na miesiąc do Księstwa Poznańskiego. Dnia 17 III 1819 r. został dymisjonowany w stopniu podpułkownika z pozwoleniem noszenia munduru. W 1820 r. zostaje posesorem dóbr Klęka. Wezwany został 5 X 1826 r. do stawienia się w Komisji Województwa Mazowieckiego w celu odebrania wystawionego przez Komisję Centralną Likwidacyjną dowodu nr 4937 załatwiającego żądania dotyczące zaległej płacy w kwocie 3.980 złotych polskich. Zmarł 16 IV 1847 r. w Potulicach na puchlinę.
