Antonii Gorecki, oficer armii Księstwa Warszawskiego i Wojska Królestwa Polskiego. Urodził się lub był zamieszkały w Pławinku koło Inowrocławia, (parafia Góra). Służył w 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Dnia 6 IX 1810 otrzymał nominację na podporucznika, a 28 VIII 1812 postąpił na stopień porucznika adiutanta-/majora. Uczestniczył w kampanii rosyjskiej 1812 r. W czasie walk 28 XI przy przeprawie przez Berezynę (będąc ranny) dostał się do niewoli rosyjskiej. Z 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego został przeniesiony w stopniu porucznika do 8 Pułku Piechoty Liniowej dnia 3 II 1815. Został skreślony z kontrol za niestawienie się w pułku 29 VIII 1815. Po usprawiedliwieniu niestawienia się został urlopowany do czasu otrzymania żądanej dymisji 10 XI 1815. Został dymisjonowany dnia 17 XII 1815. Utonął 1822 r. w Wiśle w Warszawie. W 1854 r. rejent z Inowrocławia Emil Brachvogel poszukiwał jego sepultury.
Gorecki Antoni, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.