Gawroński Stanisław

Biogram:


Stanisław Gawroński (ur. 1784), oficer Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodzony 14 XI 1784 r. we wsi Zielińczu (vel Żylińcach, Zielińcach) na Podolu, jako syn Sebastiana i Teodory. Wstąpił na ochotnika jako żołnierz do 6 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 1 V 1809 r. Awansowany na kaprala 6 VI 1809 r., sierżanta 9 VII 1809 r., a 17 VIII 1809 r. na podporucznika z przeznaczeniem do 1 Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej. Następnie przeniesiony do 13 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego 28 XII 1809 r. Brał udział w kampanii 1809 r., walczył pod Opatowem 5 VI, Sandomierzem 7 VI, Pińczowem 9 VII, Słomnikami i Iwanowicami 12 VII oraz Żarnowcem (obecnie Kraków Prądnik) 14 VII. Mianowany porucznikiem adiutantem majora 23 IV 1810 r. i kapitanem adiutantem majora 1 X 1810 r. Walczył w kampanii 1812 r. pod Romanowem 14 VII, Smoleńskiem 17 VIII, Możajskiem (Borodino) 5 - 7 IX i Czerykowem 29 IX, gdzie został kontuzjowany od granatu w kark, od czego stracił władzę w kręgosłupie i w obu rękach. Po trzech-miesięcznym odwrocie, odstawiony został do szpitala wojskowego warszawskiego, skąd następnie zabrany do niewoli rosyjskiej po zajęciu Warszawy w dniu 7 II 1813 r., wyszedł 2 VII 1813 r. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari (za bitwę pod Czerykowem), świadectwo Komisji Rządowej Wojny nr 362 z dnia 26 VIII 1819 r. Z 13 Pułku Huzarów Księstwa Warszawskiego w stopniu kapitana, został przeniesiony do 2 Pułku Ułanów 13 II 1815 r., jako dowódca 1 szwadronu. Urlopowany na 40 dni do guberni podolskiej 10 XII 1816 r. Mianowany majorem 26 IV 1818 r. Urlopowany na 15 dni do guberni wołyńskiej i podolskiej 26 VII 1818 r. i ponownie na 41 dni do guberni podolskiej 31 I 1819 r. Dowodził 2 dywizjonem 11 IV 1819 r. Urlopowany na 6 tygodni do guberni podolskiej 2 XI 1820 r. Otrzymał prolongatę urlopu o 40 dni 24 I 1821 r. Został dowódcą 1 dywizjonu 17 II 1821 r. Wystąpiwszy na czele swego dywizjonu na przeglądzie całego WP odbytym 29 VIII 1822 r. przed Aleksandrem. Otrzymał jego pochwałę ogłoszoną rozkazem dziennym z 30 t.m. Urlopowany ponownie na 1 miesiąc do guberni podolskiej 24 I 1823 r. Otrzymał awans na podpułkownika 15 VII 1824 r. Urlopowany na 30 dni do guberni podolskiej 9 II 1825 r., następnie na 20 dni do guberni podolskiej 1 II 1828 r. oraz ponownie urlopowany na 40 dni do guberni podolskiej 7 III 1829 r. Otrzymał Znak Honorowy 20 lat 24 V 1830 r. za 20 lat, 2 miesiące i 4 dni służby tj. od 20 III 1810 r.

Miejsce urodzenia:


Zielińce (vel Zielińcze, Żylińce)

Ojciec:


Gawroński Sebastian

Matka:


Gawrońska Teodora

Funkcje wojskowe:


1810-04-23 - ????-??-?? - adiutant; 1810-10-01 - ????-??-?? - adiutant; 1819-04-11 - ????-??-?? - dowódca 2 dywizjonu; 1821-02-17 - ????-??-?? - dowódca 1 dywizjonu;

Indeks osobowy:


Gawrońska Teodora; Gawroński Sebastian; Romanow Aleksander;

Indeks geograficzny:


Czeryków; Iwanowice; Kraków; Kraków Prądnik; Możajsk; Opatów; Pińczów; Podole; Romanów; Sandomierz; Słomniki; Smoleńsk; Zielińce (Zielińcze, Żylińce);

Jak cytować:

Gawroński Stanisław, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza