Biogram:
Bolesta Ignacy (1776 - 1838) - oficer wojsk francuskich, Księstwa
Warszawskiego oraz Królestwa Polskiego. Ur. 6 I 1776 w Warszawie jako syn Antoniego i Marianny z Wołczyńskich. W stopniu kadeta wstąpił 30 VI 1790 do korpusu pontonierów koronnych. W 1794 przeszedł do pułku lekkiej jazdy płk. Walentego Kwaśniewskiego; wkrótce potem awansował na podchorążego. W czasie insurekcji walczył w składzie korpusu generała M. Cichockiego biorąc udział w starciach pod Pułtuskiem i Ostrołęką. 23 IX tr. awansowany na podchorążego. 25 IX został chorążym w batalionie piechoty płk. Kwaśniewskiego. Raniony i wzięty do niewoli pruskiej po bitwie pod Łomżą. 17 VII 1800 awansowany do stopnia ppor.; w stopniu tym służył w 8. kompanii 2. batalionu Legii Naddunajskiej. 26 VII został z kolei por. grenadierów w 3. półbrygadzie polskiej (wg innych informacji była to 2. półbrygada). W tym samym roku brał udział w blokadzie twierdzy Philippsburg, a także kolejno w bitwach pod Hohenlinden (3 XII), Rosenheim (9 XII) i Satzfeld. W 1801 roku brał udział w oblężeniu Porto Ferrajo. 21 V 1802 został kapitanem. Służył potem w armii Renu oraz armii włoskiej. Walczył także na San Domingo, skąd powrócił do Paryża 5 I 1804., 20 IX 1805 przeniesiony do Sztabu Głównego Wielkiej Armii. W 1806 urlopowany na sześć miesięcy; trasą Bayreuth - Hof - Drezno - Dyhernhfurth (Brzeg Dolny) - Kępno udał się do rodziny do Warszawy. Tam zastała go wiadomość o wybuchu wojny miedzy Francją a Prusami; B. przedostał się wówczas przez Kraków do Wiednia. Uczestnik kampanii 1807, w tym bitew pod Pruską Iławą oraz Friedhandem; 11 VII tr. odznaczony jako kawaler Legii Honorowej. Od 8 IV 1808 dowódca batalionu nadliczbowego w 3. pułku piechoty Księstwa Warszawskiego, od 19 X 1808 etatowy oficer tegoż. 25 II 1809 został odznaczony krzyżem kawalerskim orderu Virtuti Militari; kampanię w tym roku odbył jako major (od 27 V 1809) pułku piechoty księcia K. Czartoryskiego - późniejszego 16 pułku piechoty Księstwa Warszawskiego. Odbył kampanię rosyjską 1812 roku biorąc udział w następujących starciach: Smoleńsk (17 VIII), Możajsk (7 IX), Czirikowo (29 IX), Rożestwiennoje (18 X), Stachów (28 XI) - w tej ostatniej potyczce został ranny. Od 1813 roku dowódca pułku; raniony pod Możajskiem ks. Czartoryski ostatecznie podał się do dymisji w VIII 1813. B. walczył później pod Gabel (18 VIII 1813), Penig (1 X), Chemnitz (9 X), Lipsk (16 - 19 X), gdzie został wzięty do niewoli. Odznaczony jako oficer Legii Honorowej dnia 28 X 1813. Patent orderowy otrzymał 12 XI 1813 od płk. Aleksandra Chodkiewicza, podszefa Sztabu Głównego WP. 17 VII 1814 B. znalazł się na powrót w Warszawie. W stopniu majora został w tym samym roku prezesem Rady Gospodarczej do wypłat wojskowym żołdu w departamencie warszawskim. Awansowany na pułkownika, 1 I 1815 awansowany na pułkownika, 2 IV 1816 został z kolei dowódcą 1. Pułku piechoty liniowej KP. Odznaczony orderami świętej Anny 2. Klasy 17 X 1816) oraz orderem św. Stanisława 3. Klasy (17 X 1819). W wyniku konfliktu z księciem Konstantym (28 III 1820) został zdymisjonowany dnia 9 IV 1820; zachował jednak prawo do noszenia munduru, a także otrzymywał pensję. Piastował później funkcję radcy stanu w Komisji Rzadowej Przychodów i Skarbu, był także prezesem Komisji Cenetralnej Likwidacyjnej Królestwa Polskiego oraz był nadzwyczajnym referendarzem Stanu oraz dyrektorem Banku Polskiego. 19 X 1826 odznaczony orderem św. Stanisława 2. klasy. Ukazem carskim z 7 V 1832 B. wszedł w skład Komisji Emerytalnej. Zmarł 20 V 1838 w dziedzicznej wsi Rusiec, pochowany zaś został w zewnętrznej ścianie kościoła w Nadarzynie. Dwukrotnie żonaty; pierwszy raz z Ludwiką Biernacką, z którego to związku zrodził się syn Sylwester. Jego drugą małżonką była Joanna z Osenkowskich.
Łoza, LH, 34; Łoza, VM, 39; Gembarzewski, I, 58, 66, 98, 100; Skałkowski, o kokardę..., 250, 252; Akty powst. kośc. III, 139; Koresp. KJP V, 84...; Uruski, I, 1301; Spis szlachty KP, s. 14; - Lipniacki W., Inwentaryzacja krajoznawcza woj. warszawskiego, W. 1975, s. 162; - Dz. Urz. Woj. Maz. nr 42 (z dod.) z 9.7.1832; R[ozkaz] Dz[ienny]; 24.10.1819; - Kierzkowski, Pamiętniki; - GWarsz., nr 179 z 10.11.1826; GWar. nr 183 (dod.) z 17.11.1826; MH X, 44; - AWdG Paris; AGAD - KRW 69c, 19-20; AMCh 555, 5; M6. AA. Paris; Kartoteka prof. Pachońskiego; Akty zgonów parafii w Nadarzynie (nr 37/1838);
Funkcje poza służbą wojskową:
prezes Rady Gospodarczej do wypłat wojskowym żołdu w departamencie warszawskim (1814); Radca Stanu w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu; prezes Komisji Centralenj Likwidacyjnej; dyrektor Banku Polskiego; członek Komisji Emerytalnej (1832 - 05 - 07)
