Biogram:
Jan Gałecki (1794 r), podoficer wojsk Księstwa Warszawskiego i oficer wojsk Królestwa Polskiego. Urodził się 26 VI 1794 r. w Osinach Górnych (powiat siedlecki), jako syn Tomasza, w czasach Królestwa Polskiego posesora dzierżawnego dóbr Rytele (powiat siedlecki) i Marianny z d. Osińskiej (zmarłej w Osinach). Brał udział w kampanii 1809 r., gdzie wziął udział w bitwie pod Raszynem (18 IV 1809 r).Wstąpił 7 V 1809 r. na ochotnika jako żołnierz do 3 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Został kapralem (7 II 1810 r). W kampanii roku 1812 walczył pod Smoleńskiem (17 VIII 1812 r). Następnie otrzymał awans na sierżanta (19 VIII 1812 r) i wziął udział w bitwie pod Studzianką (vel Berezyną, 29 XI 1812 r), gdzie przez kulę karabinową został ranny w prawą nogę i wzięty do niewoli. W niewoli przebywał do połowy lipca 1814 r. Następnie 1 V 1815 r. przeszedł w stopniu podchorążego do 3 Pułku Piechoty Liniowej, gdzie został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty. 15 V 1816 r. został mianowany podporucznikiem tegoż pułku. Został 17 XII 1820 r. urlopowany na 1 miesiąc. 12 V 1821 r. awansował na porucznika, a 9 IX 1821 r. w Warszawie poślubił Albertynę Augustynę Ludwikę Greffe (ur. 1804 r. w Wieluniu i tamże ochrzczoną 1 XII 1804 r), córkę Teofila Zygmunta (zmarłego w Kępnie) oraz Karoliny z d. Arendt, mieszkającą przy ulicy muranowskiej 2199. Następnie 12 V 1821 r. został porucznikiem, a 27 III 1822 r. przeszedł do 4 Pułku Strzelców Pieszych.
