Biogram:
Bliziński Feliks (ur. 20.11.1792 r. w Warszawie) - żołnierz Armii Księstwa Warszawskiego, kapitan 2 klasy Korpusu Inżynierów w Armii Królestwa Polskiego. Był synem Antoniego Blizińskiego, wojskiego krasnostawskiego i Joanny Blizińskiej z domu Dobraczyńskiej. W 1809 roku wstąpił do Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów w Warszawie. Po jej ukończeniu otrzymał skierowanie do prac topograficznych w Korpusie Inżynierów w Armii Księstwa Warszawskiego. 1 lutego 1812 roku otrzymał stopień sapera 1 klasy z przeznaczeniem do 7 Kompanii Saperów. Odbył kampanię 1812 roku. W 1813 roku otrzymał stopień sous-garde du Genuie". W tym samym roku walczył pod Lipskiem i Hannau. Brał udział w kampanii 1814 roku. W Sedanie został przeznaczony na stopień starszego sierżanta do pół-batalionu saperów, który został wcielony do korpusu marszałka Auguste Marmonta. W 1814 roku powrócił do Polski, gdzie 29 października został przydzielony do sztabu Korpusu Inżynierów. Pełniąc tam służbę wspinał się po szczeblach kariery wojskowej; 2 (18) czerwca 1815 został podporucznikiem, 12 (26) kwietnia 1818 otrzymał nominację na porucznika, 31 marca (12 kwietnia) mianowany na kapitana 2 klasy. Żonaty z Aleksandryną z domu Auber, która zmarła w kwietniu 1825 roku w Warszawie w wieku 22 lat.
Bibliografia:
Boniecki A., "Herbarz polski. Uzupełnienia i sprostowania do części I", Warszawa 1901, s. 175.
"Rocznik Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu. Rok 1873-1878. Tom drugi", Poznań 1879, s. 226-227.
Rocznik Wojskowy Królestwa Polskiego na rok 1817-1830".
"Rozkazy Dzienne Naczelnego Wodza", lata 1815, 1818, 1822, 1824.
Tyrowicz M., "Towarzystwo Demokratyczne Polskie 1832-1863: Przywódcy i kadry członkowskie: przewodnik bibliograficzny", Warszawa 1964, s. 43-44.
"Monitor Warszawski", r. 1825, nr 45, s. 205.
