Gliński Aleksander

Biogram:


Gliński Aleksander (ur. 1792), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 14 III 1792 r. we wsi Tomice w Poznańskie. Wstąpił do artylerii pieszej Księstwa Warszawskiego i przeznaczony został jako kanonier 2. klasy do 9 Kompanii dowództwa kapitana Michała Wyganowskiego 27 V 1811 r. Awansowany na kaprala 1 VII 1811 r., następnie na furiera 7 VIII 1811 r. W czasie kampanii rosyjskiej 1812 r. znajdował się w bitwie pod Smoleńskiem 17 VIII, a następnie, w czasie odwrotu, dostał się pod tym miastem do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do 1815 r. Po powrocie do kraju umieszczony jako podoficer 3. klasy w 2 Kompanii Pozycyjnej Artylerii Pieszej 1 IX 1815 r. Mianowany podoficerem 2. klasy 1 I 1817 r., następnie podoficerem 1. klasy 21 XI 1818 r. Awansowany na podporucznika z umieszczeniem w Batalionie Weteranów Czynnych 23 IX 1822 r. Przeniesiony do 2 Kompanii Poprawczej w twierdzy Zamościu 15 VII 1823 r. Został urlopowany na 20 dni 28 XII 1823 r., potem urlopowany na 25 dni 24 I 1825 r. Przeniesiony do 3 Batalionu Weteranów Czynnych 12 I 1828 r., oraz do 2 Batalionu Weteranów Czynnych 18 IX 1828 r.

Miejsce urodzenia:


Tomice

Funkcje wojskowe:


1811-05-27 - kanonier 2. klasy;

Indeks osobowy:


Gliński Aleksander; Wyganowski Michał;

Indeks geograficzny:


Tomice; poznańskie województwo; Zamość; Smoleńsk;

Jak cytować:

Gliński Aleksander, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza