Glaser Ludwik Franciszek (Glazer)

Biogram:


Glaser (vel. Glazer) Ludwik Franciszek (1775 vel. 1780-1850), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się 17 IX 1780 r. vel. 1 XI 1775 r. (wg aktu zgonu: 1 XI 1780 r.) w Warszawie jako syn Fryderyka i Anny (wg aktu zgonu: Jana Fryderyka i Joanny, zmarłych w Bogusławicach k. Wolborza). Mianowany porucznikiem 21 XII 1806 r. Przeznaczony 10 I 1807 r. przez pułkownika Czesława Pakosza, z pełnomocnictwa generała Jana Henryka Dąbrowskiego, do sztabu generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Wstąpił do 10 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym 1 IV 1807 r. otrzymał nominację na kapitana. W dniu 18 V 1807 r. nagrodzony zostaje orderem Legii Honorowej V klasy (Kawaler - Chevalier) nr 16149, za odznaczenie się przy oblężeniu Gdańska. Brał udział w starciu pod Wisłoujściem 15 V. Książę Józef Poniatowski przedstawił go 4 XII 1807 r. do krzyża kawalerskiego Virtuti Militari. Order Wojskowy Księstwa Warszawskiego (Virtuti Militari) III klasy (Krzyż Kawalerski) otrzymał 25 II 1809 r. Stał garnizonem we Wschowej i Gdańsku, w Toruniu formował 3 Batalion. Wysłany służbowo do głównej armii znajdował się w bitwie pod Raszynem (19 IV 1809 r.), a następnie odbył oblężenie Torunia (15-19 V 1809 r.). Pod koniec kampanii austriackiej mianowany został 9 VII 1809 r. szefem batalionu z przeznaczeniem do 3 Pułku Piechoty wojsk galicyjsko-francuskich (późniejszy 15 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego). W listopadzie i grudniu stacjonował w Krakowie. Uczestniczył w wojnie rosyjskiej 1812 r.; dnia 13 VII 1812 r. otrzymał nominację na stopień majora do 20 Pułku Piechoty. Odbył oblężenie Modlina (14 II - 25 XI 1813 r.). Przeznaczony został na komendanta etapu oraz placu miasta Kalisza. Przeniesiony został z 20 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w stopniu podpułkownika do 3 Pułku Strzelców Pieszych 4 II 1815 r. Awansowany na dowódcę 5 Pułku Piechoty Liniowej 7 VI 1815 r. Awansował na pułkownika 29 XI 1815 r. Odznaczony Orderem Świętej Anny II klasy z brylantami dnia 17 X 1816 r. Zawieszony w dowództwie pułku 16 III 1819 r. z powodu znacznych braków w jego wyszkoleniu i ogólnej postawie. Został zdymisjonowany z pozwoleniem noszenia munduru 16 IV 1819 r. Był dzierżawcą dóbr rządowych ekonomii Wolbórz. Zmarł 27 XI 1850 r. w Bogusławicach. Był szwagrem Ignacego Zajączka poprzez jego żonę, a swoją siostrę - Elżbietę.

Miejsce urodzenia:


Warszawa

Ojciec:


Glaser Jan Fryderyk

Matka:


Glaser Joanna

Funkcje wojskowe:


1807-01-10 - sztab generała Jana Henryka Dąbrowskiego; 1809-07-09 - szef batalionu; 1815-06-07 - dowódca pułku;

Funkcje poza służbą wojskową:


????-??-?? - dzierżawca dóbr rządowych ekonomii Wolbórz;

Indeks osobowy:


Glaser Ludwik Franciszek; Glazer Ludwik Franciszek zob. Glaser Ludwik Franciszek; Glaser Jan Fryderyk; Glaser Joanna; Pakosz Czesław, pułkownik; Dąbrowki Jan Henryk, generał; Poniatowski Józef, książę; Brzeski Ignacy; Łącki Stanisław; Zygmuntowicz Antoni; Glaser Fryderyk zob. Glaser Jan Fryderyk; Glaser Anna zob. Glaser Joanna; Zajączek Ignacy; Zajączek Elżbieta, z d. Glaser; Glaser Elżbieta zob. Zajączek Elżbieta;

Indeks geograficzny:


Warszawa; Gdańsk; Modlin; Wschowa; Toruń; Raszyn; Kraków; Bogusławice; Wolbórz; Kalisz; Weichselmünde zob. Wisłoujście;

Jak cytować:

Glaser Ludwik Franciszek (Glazer), Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]

Napisz do nas

captcha

Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

              Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza