Biogram:
Giewartowski Piotr (ur. ok. 1793), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Urodził się ok. 1793 r. jako syn Mateusza. W 1810 r. wstąpił do 1 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. W dniu 19 XI 1812 r. z sierżanta mianowany na stopień podporucznika z przeniesieniem do Pułku Strzelców Litewskich z przeznaczeniem do 6 Batalionu. Uczestniczył w kampanii 1812 r., w czasie której wzięty został do niewoli rosyjskiej. Z Pułku Strzelców Pieszych Litewskich w stopniu podporucznika przeniesiony na reformę, przykomenderowany do 2 Pułku Strzelców Pieszych 1 VII 1816 r., następnie do Korpusu Inwalidów i Weteranów (10 Kompania Weteranów) 28 II 1817 r. Został urlopowany na 3 miesiące do guberni kijowskiej 20 XII 1821 r. Otrzymał prolongatę urlopu o 3 miesiące do guberni kijowskiej 2 IV 1822 r. Urlopowany na 3 miesiące do guberni kijowskiej i Petersburga 30 XII 1822 r., otrzymał prolongatę tego urlopu o 6 tygodni 15 IV 1823 r. Otrzymał Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 15 lat służby wojskowej 24 V 1830 r. (dokładnie za 16 lat, 9 miesięcy i 27 dni, tj. od 27 XII 1813 r.). Zamieszkały w Białej. Poślubił w 1824 r. Antoninę.
