Biogram:
Fryderycy Franciszek h. Lotaryńczyk (ur. 1783), podoficer armii pruskiej, oficer armii Księstwa Warszawskiego, żołnierz armii Królestwa Polskiego. Urodził się 1 X 1783 r. w Warszawie, w koszarach gwardii koronnej pieszej jako jako syn Jana Fryderycego, kapitana Gwardii Pieszej Koronnej i Teresy Fryderycy (z d. Światopełk-Zawadzka, 2ov. Janowa-Krystianowa-Greczowa). Wstąpił jako kadet do Pułku Piechoty Oldenburg nr 31 (od 1805 r. Kropff) armii pruskiej dnia 15 II 1800 r. Mianowany został podchorążym dnia 24 XII 1801 r. Został mianowany chorążym dnia 8 X 1803 r. Mianowany podporucznikiem dnia 19 IV 1806 r. W kampanii 1806/7 r. brał udział w bitwach pod: Strzelnem (1806 r.), Michałowem (1806 r.), Wrocławiem (10 XII 1806 r. - 7 I 1807 r.), Borau, Świdnicą (10 I - 8 II 1807 r.), podczas której miejscowość została przekazana wojskom francuskim a on sam został zabrany do niewoli. Dymisjonowany na własne żądanie dnia 21 VIII 1807 r. Trafił do niewoli francuskiej dnia 16 II 1807 r. Wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego w stopniu porucznika z przeznaczeniem do 3 Pułku Piechoty armii Księstwa Warszawskiego dnia 28 IX 1807 r. Mianowany kapitanem dnia 20 V 1809 r. Został dowódcą 2 Kompanii 1 Batalionu 3 Pułku Piechoty armii Księstwa Warszawskiego. W kampanii 1809 r. brał udział w bitwach pod: Raszynem (19 IV), Sandomierzem (27 V i 7 VI), Opatowem (6 V), Wrzawą 12 VI). W kampanii 1812 r. brał udział w bitwach pod: Smoleńskiem (17 VIII), Możajskiem (5-7 XI), podczas której został ranny w lewą nogę kulą karabinową. Został przeniesiony z 3 Pułku Piechoty armii Księstwa Warszawskiego w stopniu kapitana do 2 Pułku Strzelców Pieszych Księstwa Warszawskiego dnia 4 II 1815 r. Został przeniesiony do Korpusu Inwalidów i Weteranów Królestwa Polskiego dnia 12 II 1816 r. Dnia 15 VII 1816 r. został umieszczony w wojsku z przeznaczeniem na komendanta poczty do wymiany dezerterów w Dobrzyniu (do 1818 r.) Dnia 23 XII 1816 r. podporządkowany został mjrowi Gryńskiemu, komendantowi poczty w Szczuczynie, sprawującemu nadzór nad ekstradycją zbiegów od strony tzw. "Starych Prus". Został urlopowany na 70 dni do guberni kijowskiej od dnia 3 VI 1826 r. Został przeznaczony do Korpusu Żandarmerii armii Królestwa Polskiego dnia 19 I 1828 r. W 1829 r. przebywał w Radomiu. Został odznaczony Znakiem Honorowym za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę za 25 lat, 8 miesięcy i jeden dzień służby cywilnej dnia 24 V 1830 r.
