Gołaszewski Sebastian

Biogram:

---

Sebastian Gołaszewski (1769-1825), podoficer Armii Koronnej, oficer Legii Polskiej, oficer w armii francuskiej Napoleona i oficer Wojska Księstwa Warszawskiego. Urodził się 17 I 1769 w Krakowie jako syn Feliksa vel Filipa i Wiktorii z Kicińskich. Wstąpił jako elew Szkoły Wojskowej do 1 Pułku Artylerii (1. kompanii) pieszej w stopniu furiera 1 II 1783. Po ukończeniu szkoły wojskowej wstąpił na ochotnika jako kanonier do Artylerii Koronnej i umieszczony został w 1 kompanii vel do 1 Pułku Artylerii Pieszej armii koronnej 1 IX 1785. Został starszy sierżantem 17 V 1786. Mianowany został porucznikiem 4 II 1791. Został oberbombardierem w 1792. Brał udział w kampanii 1792: (bitwa pod Szepetówką 18 VI, bitwa pod Dubienką 18 VII). Został podporucznikiem 1 IV 1793. Brał udział w kamapnii 1794. Mianowany 13 IV 1794 podporucznikiem (za Racławice IV 1794). Mianowany porucznikiem (za Szczekociny 6 VI 1794) 10 VI 1794. Brał udział w oblężeniu Warszawy 13 VII - 06 IX 1794 i obronie Pragi 4 XI 1794 (gdzie został 2 razy cięty). W latach 1795-1797 walczył na Wołoszczyźnie (trzy razy w starciu pod Erc cięty w nogę pałaszem). W stopniu podporucznika wstąpił do 3 Legii polsko-włoskiej 30 X 1797. Został awansowany na porucznika do 1 kampanii 2 batalionu Legionów Dąbrowskiego 7 I 1800 vel wstąpił w stopniu porucznika do Legii Naddunajskiej 7 I 1800. Odbył kampanię letnią 1800 r.: pod Frankfurtem ośmiokrotnie cięty pałaszem w głowę 4-5 VII. Służył w 1 kompanii 2 batalionu. Uczestniczył w desancie na Elbę (3 V 1801) oraz w walkach z desantem angielskim na wyspę (14 IX). Przy reorganizacji 22 XII 1801 w Livorno umieszczony w 5 kompanii 2 batalionu 3 półbrygady. Brał udział w oblężeniu Portoferraio 2 V 1801 - 1 X 1802. Został ranny ośmioma cięciami szablą w głowę w czasie blokady Jacmel 17 VII 1802 - 8 IX 1803. Został przeznaczony do korpusu ekspedycyjnego na San Domingo gen. Leclerc. Został wysłany na San Domingo w 113 Półbrygadzie. Postąpił na szefa batalionu 1 VI 1803. Po śmierci kpt. Józefa Świerkowskiego (4 XI 1802) mianowany został na jego miejsce kapitanem w 113. Półbrygadzie 23 X 1802. Mianowany został przez gen. Ferranda szefem batalionu 2 II 1804 vel 24 XII 1803. Został szef batalionu 20 I 1805. Dnia 3 III 1805 dowodził jedną z kolumn ścigających gen Dessalines'a. Po aferze z kpt. Tarnowskim zmuszony przez gen. Ferranda do opuszczenia San Domingo. Wyjechał do Baltimore (kpt. Tarnowski wyzdrowiał) i 30 III 1806 powrócił do Francji. Brał udział w kampanii: V, VIII, IX we Włoszech, X-XIV na San Domingo w latach 1806-1807. Powrócił do Europy 30 III 1806 i został zatwierdzony w stopniu szefa batalionu 8 V 1806. Walczył w bitwie pod Jeną 16 X 1806. Przydzielony został do sztabu gen. Bertranda 11 IX 1806. Został adiutantem gen. inżyniera Bertranda 19 X 1806. Walczył w bitwie pod Pułtuskiem 26 XII 1806. Za odznaczenie się w bitwie pod Jeną (14 X 1806) odznaczony został 23 I 1807 krzyżem kawalerskim (nr 14810) Legii Honorowej. Walczył w bitwie pod Eylau (pruską Iławą) 07 II 1807 - 08 II 1807. Mianowany został szefem batalionu Legii Północnej 19 V 1807. Brał udział w bitwie pod Friedlandem 14 VI 1807. Został podpułkownikiem i był reformowany, a następnie przeznaczony do 5 Pułku Piechoty rozkazem dziennym 14 IV 1808. Przeniesiony został do 7 Pułku Piechoty, gdzie objął stanowisko dowódcy 2 batalionu po dymisjonowanym 20 IV szefie batalionu Ludwiku Kijewskim 1 V vel 11 V 1808 (w Hiszpanii). Został komendantem placu Kalisza 17 - 31 V 1808. Walczył w Hiszpanii od XI 1808. Brał udział w kampaniach 1808-1812 w Hiszpanii. Walczył w bitwie pod Madrytem, Almaraz 25 XII 1808, Benevente 29 XII 1808, Talavera de la Reyna 27 VII - 28 VII 1809. Został uwolniony 15 XII 1809. Przeniesiony został do 4 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej na szefa 2 batalionu 29 VI 1810. Walczył pod Fuentes de Oñoro 3 V - 5 V 1811. Był dwukrotnie postrzelony i wzięty do niewoli 16 IV 1812 w bitwie pod Pénérauda. Brał udział w bitwie pod Alfacates, gdzie ranny został 2 razy w prawą stopę i dostał się do niewoli partyzantów z Merino. Z niewoli angielskiej przybył do zakładu polskiego w Reims. Mianowany został komendantem zakładu (1814) nowej armii polskiej. Powrócił z Hiszpanii do Francji 1 VIII 1814. Był dymisjonowany w stopniu majora 3 XI 1814. Został awansowany na major w zakładzie głównym oddziałów polskich 9 XI 1814 w Reims. W komendzie płka. A. Jankowskiego, powstałego w Paryżu dla likwidacji spraw WP (Wojska Polskiego), z zakładu pozostał batalion marszowy. Burbońskie ministerstwo wojny poleciło oddziałowi wyruszyć do Polski (20 III) przez Moguncję. S. Gołaszewski 23 III poprosił Napoleona o przyjęcie oddziału do służby. Otrzymał rozkaz formowania batalionu w sile 6 kompanii. Pomaszerowali do Soissons. Gołaszewski został mianowany szefem polskiego batalionu w 3 Pułku Cudzoziemskim formowanym w Soissons 24 III 1815. Dowódcą został mianowany 1 IV 1815 Schütz. Mianowany majorem przez Napoleona 15 V 1815 na mocy dekretu. W dniu 6 II 1816 Rada Administracyjna Królestwa Polskiego rozpatrywała na swym posiedzeniu raport ministra spraw wewnętrznych o gwałtach, jakich się dopuścił major Gołaszewski na osobie podprefekta powiatu czerskiego. Namiestnik zapowiedział interwencję. Z wojsk francuskich w stopniu majora został przeznaczony do służby nieliniowej 13 IV 1816. Mianowany został majorem placu twierdzy Zamościa 13 VIII 1816 w miejsce ppłk. P. Muchowskiego. Przeszedł na reformę z przykomenderowaniem do piechoty. W związku z wszczęciem śledztwa 14 VIII 1821, po wyroku dywizyjnego sądu wojennego z dnia 3 XII 1821 został skazany na 10 lat więzienia w kajdanach. Kara została zmniejszona 7 XII przez księcia Konstantego do 1 roku więzienia w twierdzy Modlinie, co zostało ogłoszone 11 XII 1821. Zmarł 16 IX 1825.

Funkcje wojskowe:

---

1803-06-01 - szef batalionu; 1803-12-24 vel 1804-02-02 -szefa batalionu; 1805-01-20 - szef batalionu; 1806-05-08 - szef batalionu; 1806-10-19 - adiutant; 1807-05-19 - szef batalionu; 1808-05-01 vel 1808-05-11 - dowódca batalionu; 1808-05-17 - 1808-05-31 - komendant placu; 1810-06-29 - szef batalionu; 1814-11-09 - komendant zakładu; 1815-03-24 - szefa batalionu; 1816-08-13 - major placu Zamościa;

Indeks osobowy:

---

Bertrand Henri Gatien; Bonaparte Napoléon; Dessalines Jean-Jacques; Ferrand Louis Marie; Gołaszewski Feliks vel Filip; Gołaszewski Sebastian; Gołaszewska Wiktoria; Jankowski A.; Kargier I.; Kicińska Wiktoria, zob. Gołaszewska Wiktoria; Kijewski Ludwik; książe Konstanty, zob. Romanow Konstanty Pawłowicz; Leclerc Charles-Victor-Emmanuel; Muchowski P.; Romanow Konstanty Pawłowicz; Schütz; Świerkowski Józef; Tarnowski;