Biogram:
Franciszek Falbork (ur. 1789) podoficer w armii Księstwa Warszawskiego i oficer armii Królestwa Polskiego. Urodził się 15 IV 1789 r. w Kośmienicach na Podolu, jako syn Antoniego i Kunegundy. Wstąpił 15 V 1809 r. jako żołnierz do 2 Pułku Jazdy Galicyjsko-Francuskiej. Został przeniesiony do 8 Pułku Ułanów 28 XII 1809 r. Dostał awans na kaprala w lipcu 1809 r. Awans na sierżanta otrzymał 12 I 1813 r. Został przykomenderowany do 2 Pułku Ułanów 1 I 1814 r. Brał udział w kampanii 1812 r. Uczestniczył w bitwach pod Ostrownem (26 VII 1812), Makarami (1812), Witebskiem (27 VII 1812), Krasnymi (kontuzjowany w skroń od kuli karabinowej(14 VIII 1812)), Smoleńskiem (17 VIII 1812), Możajskiem (kontuzjowany w pierś od kartacza(07 IX 1812)). W 1813 r. walczył pod Gabelem (19 VIII 1813), Löbau (9 IX 1813), Stolpen (15 IX 1813), Lipskiem (16-19 X 1813) oraz Hanau (30 X 1813). W 1814 r. brał udział w bitwach pod Berry-au-Bac, Brienne, Arcis S. Dizier. Wrócił do kraju 11 VIII 1814 r. Został przeniesiony do 1 Pułku Strzelców Konnych 2 III 1815 r. w stopniu wachmistrza. Awansował z podoficera na podporucznika 1 Pułku Strzelców Konnych 26 IV 1818 r. Został urlopowany na 2 miesiące do guberni podolskiej 24 XII 1827 r. Awansowany został na porucznika 20 IV 1829 r. Dymisjonowany na własne żądanie z powodu złego stanu zdrowia z pensją retretową w wymiarze rocznym złotych polskich 396,05, wypłacaną w latach 1831, 1832 z kasy głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie.
Indeks osobowy:
Falborg Antoni zob. Falbork Antoni;
Falborg Franciszek zob. Falbork Franciszek;
Falborg Kunegunda zob. Falbork Kunegunda;
Falbork (Talbork) (Falborg) Antoni;
Falbork (Talbork) (Falborg) Franciszek;
Falbork (Talbork) (Falborg) Kunegunda;
Talbork Antoni zob. Falbork Antoni;
Talbork Franciszek zob. Falbork Franciszek;
Talbork Kunegunda zob. Falbork Kunegunda
