Biogram:
Bacciarelli Marceli (1792-?), herbu Bacciarelli, oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się 4 XI 1792 r. w Kamieńcu Podolskim (lub Warszawie) jako syn Franciszka, kapitana wojsk polskich, i Gertrudy z Asłanowiczów. Był wnukiem Marcelego, malarza nadwornego króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Dnia 26 XII 1807 r. wstąpił do 4 kompanii 1 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów. Dnia 1 I 1808 r. wstąpił do służby w armii Księstwa Warszawskiego. Jako sierżant 2 Pułku Piechoty odbył kampanię roku 1809 (20 V odznaczył się przy szturmie Zamościa). Dnia 1 VIII 1811 r. awansował na podporucznika w 2 Pułku Piechoty, a 24 IX 1812 r. na porucznika. Odbył kampanię 1812 r. (Smoleńsk, Borodino, Berezyna). W 1813 r. wzięty został do niewoli. Został przeznaczony 1 I 1815 r. w stopniu porucznika na reformę wśród oficerów pozostających w departamencie warszawskim. Dnia 1 VII 1816 r. był przykomenderowany do 5 Pułku Piechoty Liniowej, a 7 III 1817 r. wszedł do czynnej służby. Dnia 30 XII 1822 r. został zdymisjonowany na własne żądanie w stopniu kapitana z pozwoleniem noszenia munduru. Był właścicielem Ciołkowa w powiecie płockim. Brał udział w powstaniu listopadowym. Dnia 3 III 1831 r. został przeznaczony w stopniu majora do 19 Pułku Piechoty Liniowej. Następnie awansował na podpułkownika.
