Biogram:
Arnold Jerzy (1791-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się 29 XII 1791 r. w Warszawie jako syn Jerzego Chrystiana, lekarza i historyka medycyny oraz Rozalii z Roeslerów. Dnia 15 VIII 1809 r. rozpoczął służbę jako kanonier artylerii pieszej. Uzyskał stopień ogniomistrza 28 IX tego samego roku. Następnie awansował i zdobył rangę kaprala 10 II 1810 r., a 1 VIII 1810 r. sierżanta. W dniu 1 IV 1811 r. postąpił na podporucznika do Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów. Dnia 20 VII 1811 r. został porucznikiem II klasy w Batalionie Saperów, natomiast 19 V 1812 r. porucznikiem I klasy. W latach 1812 i 1813 brał udział w kampaniach wojennych. Był zatrudniony przy fortyfikowaniu Modlina, którego bronił w składzie 7 kompanii w dniach 14 II - 1 (lub 25) XII 1813 r. Dnia 22 I 1815 r. został przeznaczony w stopniu porucznika do Kwatermistrzostwa Generalnego. Został wyznaczony 2 VIII 1815 r. w miejsce chorego kpt. Wojciecha Chrzanowskiego do prac demarkacyjnych w pasie pogranicznym z Prusami od Wisły do Warty. W 1816 r. był członkiem komisji demarkacyjnej na granicy z Wolnym Miastem Kraków. Wszedł w skład brygady, która miała zająć się zdjęciem granicy wzdłuż Czarnej Przemszy i Wisły. Uczestniczył następnie w pracach ustalających granicę między Królestwem Polskim a Austrią, dokonując triangulacji odcinka od Krakowa do Sandomierza. Potem został odkomenderowany do Dywizji Strzelców Konnych. W dniu 22 III 1818 r. uzyskał stopień kapitana. W 1819 r. otrzymał pierścień brylantowy od króla pruskiego. W 1823 r. skierowany został do prac przygotowawczych budowy Kanału Augustowskiego i przydzielony do grupy wspólnie z ppor. Michałem Horainem dla przeprowadzenia prac triangulacyjnych, niwelacyjnych, pomiarów głębokości jezior, ścieków wód itp. Pełnił równocześnie obowiązki zastępcy kierownika całości – ppłk. Ignacego Prądzyńskiego. Budował kolejno śluzę Gorczyca i fabryki wapna hydraulicznego (1827 r.) oraz śluzę w Dąbrówce (1829 r.). Został odznaczony 26 III 1827 r. Orderem Świętego Włodzimierza IV klasy, 16 XII 1829 r. Orderem Świętej Anny II klasy, a 24 V 1830 r. Znakiem Honorowym za 15 lat służby (18 lat, 7 miesięcy i 27 dni tj. od 27 IX 1811 r.).
Funkcje poza służbą wojskową:
1816 członek komisji demarkacyjnej;
zastępca kierownika prac budowy Kanału Augustowskiego
