Biogram:
Amandowicz Marcin (1787-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się 24 X 1787 r. w Miejskiej Górce (Poznańskie) jako syn Józefa i Jadwigi. W 1806 r. wstąpił do 11 Pułku Piechoty. Dnia 28 II 1808 r. został mianowany sierżantem, a 5 VIII 1809 r. starszym sierżantem. W dniu 18 IV 1811 r. został uwolniony ze służby w tymże pułku. Dnia 15 VIII 1811 r. wstąpił do 5 Pułku Piechoty na adiutanta podoficera. Dnia 22 III 1812 r. został mianowany podporucznikiem w 5 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, a następnie porucznikiem. Postąpił 29 X 1812 r. na kapitana do 19 Pułku Piechoty. Z zawiązkiem pułku przedostał się do Modlina, gdzie umieszczony został w 18 Pułku Piechoty. W czasie zawieszenie broni komenderowany został z oddziałem w sile kliku żołnierzy do Nowego Dworu. Gdy zawieszenie broni wygasło, wojska rosyjskie podjęły działania wojenne nie zawiadamiając strony polskiej i przez zaskoczenie wzięły do niewoli odziały komenderowane m. in. kapitana Amandowicza. Dnia 17 XI 1816 r. został przeznaczony w stopniu kapitana do 1 Pułku Strzelców Pieszych z odkomenderowaniem na adiutanta placu miasta Warszawy. W dniu 14 X 1817 r. był urlopowany na 1 miesiąc do Księstwa Poznańskiego. W latach 1824-24-28-1830 pełnił funkcję adiutanta placu miasta Kalisza. Dnia 16 V 1828 r. był urlopowany na 10 dni do Księstwa Poznańskiego. W dniu 13 I 1830 r. w stopniu majora służby nieliniowej został odkomenderowany na majora placu miasta Kalisza. Otrzymał 24 V 1830 r. Znak Honorowy za 15 lat służby (17 lat, 10 miesięcy i 5 dni tj. od 19 VII 1812r.). Dnia 7 VIII 1830 r. był urlopowany na 12 dni do Prus.
