Alfonce Aleksander Jan (Alphonce de Saint Omer) (1779-1857), herbu Sentomerski, oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego, kartograf. Urodził się 18 (lub 28) XII 1779 r. w Pontoise (departament Seine et Oise, część Paryża) jako syn Antoniego i Reginy Lalier (Lelier). W 1794 r. wszedł do służby jako ochotnik do 14 Pułku Strzelców Konnych wojska francuskiego. Brał udział w wojnach w latach: 1795, 1799 i 1800 we Francji, 1805, 1807, 1809, 1812, 1813, 1814 (w 1 Kompanii Gwardii Honorowej). W dniu 29 X 1795 r. uczestniczył w bitwie pod Moguncją, gdzie został ranny bagnetem w lewą nogę. Dnia 28 XI 1796 r. został zdymisjonowany. W dniu 25 III 1799 r. uczestniczył w bitwie pod Stockach. Wrócił do służby 10 IX 1799 r. jako ochotnik do 5 Pułku Huzarów wojska francuskiego. W ciągu 1799 r. awansował kolejno na kaprala, furiera i sierżanta. W dniu 9 V 1800 r. brał udział w bitwie pod Biberach, a 10 V 1800 r. pod Memmingen. Dnia 6 V 1800 r. postąpił w stopniu podporucznika do 8 Pułku Dragonów. Dnia 3 XII 1800 r. uczestniczył w bitwie pod Hohenlinden, podczas której został postrzelony w prawą nogę. Dnia 25 II 1802 r. został przeznaczony do inżynierów polowych. Ożenił się 30 IX 1802 r. z Katarzyną Didier, urodzoną 20 XII 1780 r. w Nancy, córką Jana Chrzciciela i Elżbiety z Metelin, zamieszkałych w Nancy. Młodzi zamieszkali w Paryżu. Ich syn Edward Aleksander został ochrzczony 10 V 1800 r. w Nancy. Był oficerem Wojska Polskiego w 1831 r., a w 1844 inżynierem Kolei Żelaznej. Mieszkał w Paryżu. Dnia 10 XII 1805 r. awansował na porucznika w Pułku Piechoty Księstwa Isenburg. Uczestniczył 20 X 1805 r. w oblężeniu Ulm. W dniu 19 X 1806 r. wszedł do 1 Legii Północnej (rozkazem ministra wojny Dejean z 16 X 1806 r.). Od dnia 1 II 1807 r. służył w stopniu kapitana w Sztabie Głównym marszałka François Lefebvre. Brał udział w oblężeniu Gdańska w dniach 12 III - 24 V 1807 r. Od 1 VIII 1807 r. służył jako kapitan-adiunkt w Sztabie Głównym wojsk Księstwa Warszawskiego. Dnia 1 I 1808 r. otrzymał Virtuti Militari IV klasy (Medal Złoty, nr 266). Od 21 III 1809 r. służył jako kapitan-poddyrektor w Korpusie Inżynierów. W dniu 19 IV 1809 r. brał udział w bitwie pod Raszynem, a 20 V 1809 r. w zdobyciu Zamościa. Dnia 23 VII 1809 r. awansował na podpułkownika i szefa Biura Topograficznego. Brał udział w kampanii 1812 r. i bitwach: Smoleńsk (17 VIII), Tarutino (4 X), Wiaźma (3 XI), Krasne (14 XI), Berezyna (28 XI) oraz w bitwach kampanii 1813 r. - Lipsk (16-19 X), Hanau (30 X). Dnia 24 X 1813 r. otrzymał Krzyż Orderu Obojga Sycylii. Został przeznaczony 18 XII 1813 r. do Sztabu Korpusu Polskiego. Dnia 11 III 1814 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej. Dnia 22 I 1815 r. został przeznaczony z Korpusu Inżynierów wojsk Księstwa Warszawskiego w stopniu majora do Kwatermistrzostwa Generalnego. Awansował 20 VI 1815 r. na podpułkownika. Dnia 29 X 1816 r. był urlopowany na 1 miesiąc do Poznania. Następnie został odkomenderowany do 1 Dywizji Piechoty. Ożenił się po raz drugi w 1820 r. z Urszulą z d. Prusimska (zmarłą 18 V 1829 r.). Dnia 17 I 1820 r. był urlopowany na 28 dni do Księstwa Poznańskiego. Awansował 18 X 1820 r. na pułkownika. Dnia 10 X 1825 r. był urlopowany na 20 dni ponownie do Księstwa Poznańskiego, a 24 X 1825 r. poprosił o prolongatę urlopu o 8 dni. Dnia 1 II 1828 r. był urlopowany na 1 miesiąc do Poznania, a 4 XI 1828 r. na 28 dni do Księstwa Poznańskiego. Dnia 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 20 lat służby (22 lat, 9 miesięcy i 24 dni tj. od 31 VII 1807 r.). Dnia 13 I 1842 r. ożenił się z Julią z Grendyszyńskich w Warszawie w parafii Świętego Krzyża. Ich syn Juliusz Edward urodził się 16 IX 1843 r. w Warszawie. Aleksander Alfonce zmarł 27 IV 1857 r. w Mistrzewicach (powiat sochaczewski).
Miejsce urodzenia:
Pontoise
Herb:
Sentomerski
Ojciec:
Alfonce Antoni
Matka:
Alfonce Regina z d. Lalier (Lelier)
Funkcje wojskowe:
1807-08-01 kapitan-adiunkt;
1809-03-21 kapitan-poddyrektor w Korpusie Inżynierów
Funkcje poza służbą wojskową:
1809-07-23 szef Biura Topograficznego
Miejsce pogrzebu:
Mistrzewice
Żona:
1v. Alfonce Katarzyna z d. Didier;
2v. Alfonce Urszula z d. Prusimska;
3v. Alfonce Julia z d. Grendyszyńska
Dzieci:
Alfonce Edward Aleksander, oficer Wojska Polskiego w 1831, inżynier Kolei Żelaznej w 1844;
Alfonce Juliusz Edward (ur. 1843-09-16 w Warszawie)
Indeks osobowy:
Alfonce Aleksander Jan (Alphonce de Saint Omer);
Alfonce Antoni;
Alfonce Edward Aleksander;
Alfonce Julia z d. Grendyszyńska;
Alfonce Juliusz Edward;
Alfonce Katarzyna z d. Didier;
Alfonce Regina z d. Lalier (Lelier);
Alfonce Urszula z d. Prusimska;
Dejean;
Didier Elżbieta z d. Metelin;
Didier Jan Chrzciciel;
Didier Katarzyna - zob. Alfonce Katarzyna z d. Didier;
Grendyszyńska Julia - zob. Alfonce Julia z d. Grendyszyńska;
Lalier Regina - zob. Alfonce Regina z d. Lalier (Lelier);
Lefebvre François;
Lelier Regina - zob. Alfonce Regina z d. Lalier;
Metelin Elżbieta - zob. Didier Elżbieta z d. Metelin;
Prusimska Urszula - zob. Alfonce Urszula z d. Prusimska
Indeks geograficzny:
Berezyna;
Biberach (Biberach an der Riß);
Biberach an der Riß - zob. Biberach;
Francja;
Gdańsk;
Hanau;
Hohenlinden;
Krasne - zob. Krasnyj;
Krasnyj (Krasne);
Lipsk;
Maience (Moguncja);
Memmingen;
Mistrzewice;
Moguncja - zob. Maience;
Nancy;
Paryż;
Pontoise;
Poznań;
Poznańskie Księstwo;
Raszyn;
Seine et Oise;
Smoleńsk;
sochaczewski powiat;
Stockach;
Tarutino;
Ulm;
Warszawa;
Wiaźma;
Zamość
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
