Biogram:
Adamowski Wincenty (1770-?), kapitan Legionów Polskich we Włoszech, uczestnik wojen napoleońskich, oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego. Urodził się w 1770 r. w Galicji. Służył w wojsku rosyjskim w Korpusie gen. Sałtykowa. Wziął udział w oblężeniu Chocimia (1787 r.) i przy zdobyciu Bendern. Służbę wojskową w Wojsku Polskim rozpoczął w 1789 r. jako kadet w regimencie Gwardii Pieszej Koronnej. Uczestniczył z nim w kampanii 1792 r. jako furażer., a przebywał do powstania kościuszkowskiego. Został mianowany podporucznikiem w 1792 r. (Brześć Litewski) i porucznikiem w 1794 r. (Chełm). Przez 3 lata służył w Legionach Dąbrowskiego we Włoszech, dochodząc do stopnia szefa szwadronu. W 1798 r. wstąpił do 1 Legii we Włoszech. Dnia 1 VII 1799 r. był odkomenderowany na adiutanta w zakładzie legionowym pod dowództwem kpt. Kazimierza Konopki. Został skierowany 27 VII 1799 r. do powstającej Legii Naddunajskiej pod dowództwem Karola Kniaziewicza. Służył w stopniu porucznika nadliczbowego w 3 batalionie (27 XI 1799) w Phalsbourgu. Dnia 14 (20) II 1800 r. otrzymał przeznaczenie w stopniu porucznika do jazdy Legii ze stanowiskiem adiutanta-majora brygady w Metz. Uczestniczył w oblężeniu Philippsburgu oraz w bitwie pod Hohenlinden (3 XII 1800 r.). Z powodu uznania go za niezdatnego do pełnienia powierzonych obowiązków, z końcem 1800 r. odwołany został z zajmowanego stanowiska i w styczniu 1801 r. z równoczesnym awansem na kapitana przeniesiony został do piechoty. Dnia 17 VIII 1801r. (lub 20 IX 1802 r.) otrzymał żądaną dymisję (z 2 VIII 1801 r.) i powrócił do kraju. Dnia 3 I 1807 r. został umieszczony w stopniu szefa szwadronu w 2 Pułku Ułanów powstającego w kraju Wojska Polskiego (28 II wszedł na etat). Dnia 1 I 1808 r. za odznaczenie się w kampanii 1807 r. odznaczony został Krzyżem Kawalerskim (nr 152) Virtuti Militari. Dnia 9 XI 1808 r. przeszedł do 1 Pułku Strzelców Konnych. Uczestniczył w kampaniach 1809, 1812, i 1813 r : Raszyn (19 IV 1809 r.), Sandomierz (16 V 1809 r.), Romanów (14 VII 1812 r.), Smoleńsk (17 VIII 1812 r.), Żytawa 1813 r., Penig (7 X 1813 r.), Wachau (16 X 1813 r.). W 1813 r. pozostał w kraju. Umieszczony został na reformie w armii Królestwa Polskiego, skąd 27 XII 1815 r. otrzymał dymisję z pozwoleniem noszenia munduru. Był dzierżawcą dóbr nadanych Brzozówka w obwodzie stopnickim (województwo krakowskie). Na skutek zadłużenia z tytułu dzierżawy w wysokości 5 225,05 złotych polskich, Wydział Skarbowy Komisji Województwa Krakowskiego reskryptem z dnia 26 V 1831 r. (nr 7115) zalecił terenowym jednostkom administracji śledzenie majątku Adamowskiego.
