Didier Maciej (1782-?), żołnierz armii Księstwa Warszawskiego i oficer armii Królestwa Polskiego.
Urodził się 7 I 1782 r. w Étain we Francji.
Wstąpił na ochotnika do 5 Pułku Artylerii Pieszej Armii Francuskiej w stopniu kanoniera II klasy 28 II 1804 r.
Przeszedł 14 XII 1809 r. do służby w armii Księstwa Warszawskiego i umieszczony został w Dyrekcji Artylerii w stopniu rzemieślnika I klasy. Dnia 2 VIII 1811 r. został mianowany poddozorcą artylerii. Brał udział w kampaniach 1806 r. (bitwa pod Jeną 14 X), 1807 r., 1809 r. i 1812 r. (pod Moskwą wzięty został do niewoli rosyjskiej, w której przebywał 22 miesiące). Dnia 1 I 1815 r. został umieszczony w stopniu poddozorcy artylerii na reformie w departamencie warszawskim. Następnie, 10 VII 1816 r., został przykomenderowany do Dyrekcji Artylerii, a 9 I 1817 r. na dozorcę artykułów arsenału budowniczego. Dnia 13 IV 1819 r. został mianowany podporucznikiem Kompanii Rzemieślniczej, a 31 VIII 1822 r. za wyniki osiągnięte w pracowni rac kongrewskich awansował na porucznika. Dnia 6 VII 1825 r. został urlopowany na 3 miesiące do Francji. W 1829 r. na skutek wylewu krwi do mózgu uległ częściowemu paraliżowi. W sierpniu 1830 r. w wyniku ponownego paraliżu utracił władzę w ręce i prawej nodze oraz pamięć. Dnia 24 V 1830 r. otrzymał Znak Honorowy za 15 lat służby (dokładnie: 18 lat i 10 miesięcy, tj. od 14 V 1812 r.).
Miejsce urodzenia:
Etain, departament Moza, Francja
Funkcje wojskowe:
rzemieślnik I klasy w Dyrekcji Artylerii od 1809-12-14; poddozorca artylerii od 1811-08-02; poddozorca artylerii na reformie w departamencie warszawskim od 1815-01-01; pracownik Dyrekcji Artylerii od 1816-07-10; dozorca artykułów arsenału budowniczego od 1817-01-09; pracownik Kompanii Rzemieślniczej (w tym m.in. w pracowni rac kongrewskich od 1819-04-13)
Didier Maciej, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.