Biogram:
Długołęcki Szymon herbu Grzymała (?-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i armii Królestwa Polskiego.
Był synem Stefana, regenta Komisji Wojskowej Koronnej, i Józefy Dzierżańskiej.
Służył w 6 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, w którym 15 IV 1807 r. został mianowany podporucznikiem. Dnia 20 V 1809 r. awansował na stopień porucznika. Za odznaczenie się w kampanii austriackiej 1809 r. został nagrodzony 1 I 1810 r. Krzyżem Kawalerskim Virtuti Militari. Dnia 1 XII 1810 r. awansował na stopień kapitana, a 17 XII tego roku został umieszczony w stopniu kapitana III klasy w Korpusie Weteranów i Inwalidów. Objął wówczas stanowisko komendanta kompanii weteranów w Łomży. Dnia 7 II 1811 r. otrzymał zezwolenie przybycia do Warszawy w celu leczenia się.
W Królestwie Polskim znalazł się w Korpusie Inwalidów i Weteranów (IX 1814), skąd otrzymał uwolnienie w 1816 r. Dnia 9 II 1820 r. Komisja Rządowa Wojny wydała Długołęckiemu świadectwo na posiadanie krzyża Virtuti Militari. Dnia 5 X 1826 r. został wezwany do stawienia się w Komisji Województwa Mazowieckiego po odbiór wystawionego dowodu Komisji Centralnej Likwidacyjnej, załatwiającego żądania dotyczące zaległej płacy
w kwocie 1935 złotych polskich. Otrzymywał pensję retretową w wymiarze rocznym 2250 złotych polskich, wypłacaną w latach 1831-1832 z kasy głównej Komisji Województwa Mazowieckiego w Warszawie.
Ożenił się z Ludwiką primo voto Miszewską z Młodzianowskich, współwłaścicielką dóbr Byszew, folwarku Goraj, części dóbr Piaski i Kotowice, w powiecie łęczyckim, części dóbr Biała Góra (w parafii Grabów) oraz części dóbr Dezerty (?). Ze związku tego narodził się syn Ludwik Franciszek Feliks. Ludwika Długołęcka zmarła jako wdowa 30 VII 1831 r.
Indeks osobowy:
Długołęcki Stefan;Dzierżańska Józefa zob. Długołęcka Józefa z d. Dzierżańska;Młodzianowska Ludwika zob. Długołęcka Ludwika z d. Młodzianowska, Ludwika Miszewska z d. Młodzianowska;Długołecki Ludwik Franciszek Feliks
