Dołżkiewicz Antoni, oficer armii Legionów, Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, urodził się ok. 1767 roku w Humaniu.
Wstąpił na ochotnika do Legionów Dąbrowskiego 20 I 1799. Dnia 19 II 1799 awansowany na furiera w 3 bat. 1 Legii. Odznaczył się w bitwie pod Cortoną dnia 13 V 1799. Dnia 23 V 1799 w Sarzano nagrodzony awansem na stopień podporucznika nadliczbowego. W bitwie nad Trebbią 18 VI 1799 ranny i wzięty do niewoli. Po powrocie w 1800 roku umieszczony w stopniu ppor. w 7 batalionie. W czasie reorganizacji umieszczony w st. ppor. w 7 Kompanii 3 batalionu 114 półbrygady (2 polskiej). W 1801 r. w stopniu podporucznika znajdował się w 7 batalionie piechoty 1 Legii. Służył na San Domingo. Wzięty do niewoli po ewakuacji Cayes dnia 12 X 1803. Przewieziony na Jamajkę gdzie uwolniony na słowo. Odpłynął z Jamajki na H.M.S. Inconstant w dniu 22 VII 1804, przypłynął do Portsmouth 10 X 1804. W okresie 10 XI 1804-12 IV 1812 przebywał w Odiham, od 23 II 1812 w Brecon. Uwolniony w 1813 roku. Przybył z Francji do Warszawy 7 XI 1814 w składzie kpt. J. Radomskiego.
Z Korpusu Weteranów i Inwalidów Ks. Warsz. w st ppor. przeszedł do 7 kompanii weteranów Korpusu Inwalidów i Weteranów w dniu 18 XII 1816. Tutaj jego nazwisko pojawia się jako Dołaszkiewicz. Zajmował się dozorem obiektów wojskowych w Łęczycy. Zmarł 13 II 1823 w Łęczycy.
Dołżkiewicz Antoni, Materiały biograficzne Zbigniewa Zacharewicza do słownika oficerów wojsk polskich 1815-1831, oprac. zesp. pod red. Adama Świątka, 05.01.2026, www.bazazacharewicza.pl [dostęp: 01.10.2026] [ kopiuj ]
Projekt realizowany w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego w Krakowie. Sfinansowano ze środków Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego.
