Biogram:
Dąbrowski Edward (?-?), oficer armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Urodził się 1 II 1797 r. we Lwowie. Dnia 1 V 1812 r. wstąpił jako żołnierz na ochotnika do powstania lubelskiego. Umieszczony został w 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego 21 XII 1812 r. W kampanii 1812 r. walczył w bitwie pod Włodzimierzem oraz Łokuczem, gdzie został ranny kulą karabinową w prawą nogę. W dniu 21 I 1813 r. awansował na sierżanta. Z lazaretu, gdzie został umieszczony, dostał się do niewoli, w której przebywał 22 miesiące.
Po powrocie do kraju, 8 III 1815 r., umieszczono go w 4 Pułku Strzelców Konnych. Dnia 1 XII 1820 r. awansował na starszego wachmistrza, a 29 I 1823 r. Komisja Rządowa Wojny przyznała mu jedną belkę na ramię. 1 VII otrzymał pozwolenie pozwolenie noszenia srebrnego felcechu.
Dnia 2 VII 1826 r. ze starszego wachmistrza w 4 Pułku Strzelców Konnych awansował na podporucznika w batalionie weteranów czynnych. W dniu 12 I 1828 r. przeniesiony został do 1 Batalionu Weteranów Czynnych.
